[Fic K-project][sarumi]Auction//prolugue

 

 

 

[Fic K-project] Auction

paring : SaruMi 

Rate    : Nc-17 , dark , drama , SM

Story   : blood_hana

 

+++++++++++++++++++++++++++++

 

Prolugue

 

 

 

ท้องฟ้าสีคราม ก้อนเมฆลอยเอื่อยอิง เสียงจอแจของเหล่าผู้คน เสียงหัวเราะสนุกสนาน  ฝีเท้าที่พลุกพล่านบนถนน เหล่าผู้คนยืนรอรถไฟฟ้า  ต้นไม้และสายลมเบาๆพัดผ่านของวัน…

 

น่าเบื่อ…

 

ไม่ว่าจะมองยังไง วันคืนที่แสนสงบสุขดั่งทุกวันมันช่าง..น่าเบื่อ สำหรับฟุชิมิ ซารุฮิโกะ แนวหน้ากลุ่มราชันย์นกสีน้ำเงิน spector 4 มันช่างเป็นวันคืนที่ไม่สนุกเอาเสียเลย ทุกอย่างมันดูเรียบง่ายไปเสียหมด ไม่ว่าจะงานภารกิจ ตรวจตราพื้นที่ ไล่จับโจรกระจอก รวมถึงพวกกุ๊ยข้างถนน ของแบบนี้ให้ตำรวจในเครื่องแบบกินเงินเดือนรัฐบาลทำก็ได้ ถ้าไม่ใช่เพราะอาวาชิมะ เซริ สาวหนองโพ ผู้มีอำนาจใหญ่รองมาจากราชาสีน้ำเงิน สั่งงานเขาล่ะก็ ให้ตายก็ไม่ทำหรอก ของไร้สาระวันนี้

 

 

และงานนี้ก็เช่นกัน…

 

“ค้ามนุษย์?” เสียงทุ้มเย็นเอ่ยห้วน ดวงตาสีเข้มหลังแว่นกรอบดำละจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ซึ่งกำลังเปิดหน้าเกมส์ ไพ่slave เล่นอย่างไม่อายสายตาบุคลากรอื่นๆที่ทำงานหัวโด่รอบๆโต๊ะ มายังหญิงสาวผู้ทรงอิทธิพลและทรงสัดส่วนความอึ๋มกำลังยืนทำหน้านิ่ง แต่คิ้วเรียวสีทองของเธอที่ขมวดลงเล็กน้อยนั่นบ่งบอกว่า ไม่พึงพอใจเท่าไหร่กับมารยาทการทำงานของอีกฝ่าย “ตำรวจตามเรื่องนี้มาพักหนึ่งแล้ว แต่อำนาจของพวกนั้นมีมาเฟียหลายพวกหนุนอยู่ แถมยังไม่การลงขันสนับสนุนกิจกรรมผิดศีลธรรมแบบนี้จากพวกไฮโซอีก”

 

“ก็เลยจะให้พวกเราจับแทนว่างั้น เพราะไม่มีปัญญาไปงัดกับพวกเส้นใหญ่” ฟุชิมิสรุปสั้นๆ

“งานนี้จะพลาดไม่ได้เด็ดขาด การประมูลค้ามนุษย์จะเริ่มจัดในอีกสองวันข้างหน้า สถานที่จัดและเวลาอยู่ในเอกสารนี้” หญิงสาวกล่าวพร้อมยื่นซองสีน้ำตาล ให้ชายหนุ่มสวมแว่นกรอบดำ บุรุษร่างสูงเบ้ปากทำหน้าเบื่อโลกแต่ถึงอย่างไรก็ไม่อาจเปิดปากปฏิเสธได้ ทำได้เพียงรับซองเอกสารมาเปิดอ่านรายงานจากสายสืบคร่าวๆ

เซริลอบมองหนุ่มรุ่นน้องท่าทีเฉื่อยแฉะ แต่กลับมีมันสมองเป็นอัจฉริยะทั้งทางปัญญาและทางกลโกงจนยากจะจับตัว ครู่หนึ่งกระทั้งอีกฝ่ายรู้ตัวจึงเหลือบตาช้อนมองตอบด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม

 

“อยากได้คนไปช่วยไหม?”

สิ้นเสียงหวานเต็มไปด้วยอำนาจ แต่ประโยคที่ถามนั้นกลับแฝงไปด้วยความเป็นห่วง ทำเอาฟุชิมิ ซารุฮิโกะยิ้มขำขัน เขาลุกขึ้นโบกเอกสารในมือผ่านหน้าสตรีหมายเลขหนึ่งแห่ง spector 4

 

“งานนี้ผมคนเดียวก็เอาอยู่น่า”

 

.

.

.

 

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วในที่สุด ฟุชิมิ ซารุฮิโกะ ในคราบของบุรุษเจ้าของธุรกิจแหล่งน้ำมันทางตะวันออก มาอยู่ในงานเลี้ยงสังสรรค์ของเหล่าสังคมชนชั้นสูงที่จัดฉากเป็นงานระลึกโรงละครโอเปร่าที่เคยโด่งดังมาเมื่อหลายๆชั่วอายุคนก่อน

การจะแฝงตัวเข้าไปนั้นมันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับคนที่โกหกปลิ้นปล้อนเป็นกิจวัตรอย่าง ฟุชิมิ ซารุฮิโกะ อยู่แล้ว

ไหนจะทักษะการแฮกข้อมูลในระดับหัวกะทิอีก  ยิ่งไม่ใช่ปัญหาที่จะเข้าไปปลอมแปลงเอกสาร สวมรอยเป็นใครซักคนที่ลงรายชื่อในนั้น โดยเลือกเอาคนที่เป็นหน้าใหม่ร่วมธุรกิจกิจกรรมหรรษาประมูลสินค้ามนุษย์  ช่างโชคดีที่มีเศรษฐีหน้าใหม่จากการเปิดแหล่งขุดเจาะน้ำมันทางตะวันออก แถมยังเป็นที่โด่งดังในฐานะชื่อแต่ไม่ใช่ว่ามีคนเห็นหน้าตามากนัก

 

“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าคุณ..” เมื่อมางานสังสรรค์สิ่งที่ขาดไม่ได้คือ การพบปะผู้คน นี่เป็นเรื่องที่น่าเบื่อ!!อย่างถึงที่สุดของ ฟุชิมิ ซารุฮิโกะ  หน้าคมคายแอบเป้ปากถอนหายใจหงุดหงิด ก่อนจะหันกลับไปฉีกยิ้มเป็นมิตรกลบเกลื่อนอารมณ์รำคาญเมื่อครู่ “ผมนากาชิตะ ยูสุเกะครับ” กล่าวแนะนำชื่อปลอม พร้อมจับมือตอบหญิงสาวไฮโซในชุดราตรียาวสีครีมประดับกากเพชรระยิบระยับยิ่งสะท้อนแสงไฟสีทองจากซุ้มโคมไฟคริสตัลบนเพดานขนาดใหญ่กลางห้องโถงแล้ว ชุดของคุณเธอก็ยิ่งเปล่งประกาย

 

 

นี่กะให้รู้เลยใช่ไหมว่าที่ติดบนเสื้อคือเพชรทั้งหมด

 

“อุ้ย!!เศรษฐีธุรกิจค้าน้ำมันทางตะวันออกที่รวยข้ามเดือนล่าสุดคนนั้นนะเหรอ ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะหล่อเหลาขนาดนี้” ริมฝีปากแรกแย้มเคลือบลิปสติกเอ่ยคำหวาน เล่นหูเล่นตาทอดสะพานให้

“หึหึ ชมแบบนี้ผมเขินแย่เลยสิครับ” ไม่ปฏิเสธหรอกว่าตัวเองหน้าตาดี ของอย่างงี้รู้อยู่แล้ว วัดได้จากความฮอตสมัยเรียนมัธยม ฉะนั้นถ้าถามว่ามีคนชมแล้วรู้สึกยังไง?

 

..น่าเบื่อสิ้นดี..

ก็แค่คำพูดของคนสิ้นคิดที่ไม่รู้จะสร้างความประทับใจครั้งแรกให้ดีอย่างไร

 

 

อีกอย่าง เจ้าหล่อนคงไม่รู้ว่า นากาชิตะ ยุสุเกะ ตัวจริง เป็นตาแก่ผิวหมึก ชื่นชอบเซ็กส์ซาดิสม์ วิตถารเกินรับได้ ตอนนี้กำลังนอนหลับกอดชักโครกในห้องน้ำด้วยฤทธิ์ยานอนหลับรุนแรงของเขา

“ฉันชื่อซุซุกิ มาริยะ ค่ะ คงรู้จักดิฉันดีอยู่แล้วสินะคะ” เจ้าหล่อนแนะนำตัวทั้งๆที่ไม่ได้ขอ และฟุชิมิเองก็ไม่สนใจด้วยว่าเธอเป็นลูกหลานใคร ทำงานอะไร มีเงินแค่ไหน ถ้าไม่ใช่เพราะงานเขาก็ตอบไม่ได้หรอก

“ใครจะไม่รู้จักล่ะ ทายาทพ่อค้าอัญมณีอันดับหนึ่งของเอเชีย เพชรเม็ดงามบนเสื้อนั่นก็เป็นสินค้าของคุณด้วยสินะครับ”

“แหม..ตาถึงสมกับเป็นคุณนากาชิตะ”

 

 

น่าเบื่อ น่าเบื่อ น่าเบื่อ

เมื่อไหร่งานมันจะจบๆไปซักที จะได้เลิกสวมหน้ากากสุภาพบุรุษบ้าบอนี่ ยัยผู้หญิงนี่ก็น่ารำคาญจะตามเกาะแกะอะไรนักหนา!!!

 

ทันใดนั่นเสียงเพลงบรรเลง เวทีโอเปร่าที่ขับขานมานานสองนานก็หยุดลง พร้อมกับไฟที่ดับสนิท ซารุฮิโกะ สัมผัสได้ถึงลมหายใจถี่หอบของความตื่นเต้นของแขกในงาน…เสียงกระซิบกระซาบอย่างลุ้นระทึกและสนุกสนาน

 

มาแล้วสินะ

 

แสงไฟส่องกราดบนเวทีที่เคยมีเหล่านักร้องประสานเสียงเมื่อครู่ ตอนนี้กลายเป็นบุรุษร่างสูงโปร่งสวมชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าสวมหน้ากากสีขาวแสยะยิ้มน่าพรึงพรัน

 

“ยินดีต้อนรับเหล่าแขกผู้มีเกียรติทั้งหลาย เข้าสู่งานประมูลครั้งที่ 11 เหล่านักประมูลสินค้าล้ำค่า เลิศรส หอมหวาน ที่มิอาจหาได้ที่ไหนมาก่อน”  พิธีกรสวมหน้ากากกล่าวเปิดงานด้วยน้ำเสียงอันแสนตื่นเต้นลุ้นระทึก เขาโค้งตัวอย่างสุภาพขอบคุณสำหรับเสียงปรบมืออันล้นหลามอย่างสมเกียรติ  ซารุฮิโกะเห็นจังหวะดีจึงค่อยๆเดินเลี่ยงออกจากหญิงสาวทายาทร้านเพชรมาหลบมุมแถวๆโต๊ะเชมเปญ มือหนาคว้าแก้วเชมเปญมาจิบพลางเฝ้ารอจังหวะออกโรง

 

“เรารู้ว่าเลือดในกายของท่านกำลังร้อนรุ่ม อย่างที่บอกสินค้าอันล้ำค่าของเรานั่นเด็ดกว่าของทั่วไป แปลกกว่าของทั่วไป และจริงกว่าของทั่วไป ซึ่งจะนำเสนอเพียงครั้งล่ะ 1 รายการเท่านั้น และสินค้าของเราในการประมูลครั้งที่ 11 นี้..”

เสียงโซ่ตรวนกระทบพื้นดังกรุ๊งกริ๊ง  ฝีเท้าย่ำอย่างอ่อนแรงประกอบกับการฉุดลากทำให้แลดูขัดหูขัดตา  ทว่า..เมื่อสินค้าที่ว่าได้มาอยู่ท่ามกลางแสงไฟ เสียงฮือฮาของเหล่าแขกผู้มีเกียรติพากันร้องระงม ดวงตาของผู้เข้าร่วมเปล่งประกายราวกับเจอของเล่นชิ้นใหม่ที่ต้องการจะจับจ่ายเงินตราเพื่อซื้อสินค้าเหล่านั้นมาไว้ครอบครอง

 

นั่นมัน!!?

 

 

บุรุษร่างสูงเกือบทำแก้วเชมเปญตกพื้น ดวงเนตรหลังแว่นตาทรงเหลี่ยมกรอบดำเบิกกว้างตกตะลึง สินค้าในครานี้บนเวทีคือชายหนุ่มร่างเล็ก แขนขาบอบบางอ้อนแอ้นราวหญิงสาว เรือนผมสีน้ำตาลไหม้ออกแดงยุ่งฟูคลอเคลียต้นคอระหง ในสภาพเปลือยเปล่าเผยผิวกายสีขาวดั่งไข่มุก ดวงเนตรกลมโตที่มักก้าวร้าวดูเหม่อลอยและอ่อนแรงจนน่าตกใจ

“ยังจำเหตุการณ์ระทึกขวัญ 2 ปีที่แล้วได้หรือไม่ การฟาดฟันของราชันย์สีแดงและน้ำเงิน กลุ่มสีที่เคยคิดว่าเป็นเพียงตำนานแต่กลับมีอยู่จริงใต้จมูกเรา สินค้าในวันนี้คืออดีตกลุ่มสีแดงในนาม โฮมุระ  เด็กหนุ่มแนวหน้าของกลุ่มผู้ก้าวร้าว ยาตะการาสุ” เสียงฮือฮาพออกพอใจดังชัดห้องโถง มันคือเสียแห่งความกระหาย คำพูดของพิธีกรก็ชวนดึงดูดอยู่แล้ว ยิ่งสินค้าของวันเคยเป็นบุคคลสุดอันตรายของแก๊งโฮมุระ ก็ยิ่ง..ชวนครอบครองเข้าไปใหญ่

 

“เราจะทำการตรวจเช็คสินค้าให้ท่านดู…ผิวกายที่นุ่มนิ่ม..ใบหน้าน่ารักยิ่งกว่าสาวแรกรุ่นและ…” บุรุษชุดดำร่างสูงทั้งสามผู้ถือครองโซ่เหล็กคุมสินค้าที่มีชื่อว่า ยาตะการาสุ  สองคนจับแขนผอมบางล็อคไว้คนละข้าง  ส่วนอีกคนนั่งยองด้านหลังกดร่างผอมให้ทรุดลงไปนั่งกองกับพื้นก่อนจะจับขาเพรียวแหวกออกให้แขกผู้เข้าร่วมได้เห็นสิ่งที่ซุกซ่อนอันแสนล้ำค่า

“ความบริสุทธิ์ที่ไม่เคยผ่านผู้ใดมาก่อน..เริ่มต้นราคาที่ 5 ล้า..”

 

ฉัวะ!!!!!

 

บทสนทนาของพิธีกรหยุดลง พร้อมกับหัวหลุดออกจากบ่า โลหิตสีแดงสาดกระเซ็นทั้งเวที ท่ามกลางเสียงกรีดร้องอลหม่าน

 

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด”

“เฮ้ยยย มันเกิดอะไรขึ้น!!!

 

เหล่าชายชุดดำสวมหน้ากากขาวรอยยิ้มแสยะวิ่งกรูกันเข้ามาปกป้องสินค้า ทว่าเพียงแค่เท้าเหยียบเวที ร่างกายก็ถูกสับเป็นชิ้น ก่อนจะถูกเผาพลาญด้วยเพลิงสีน้ำเงินอันทรงพลัง  ท่ามกลางซากศพเรี่ยรายปรากฏร่างบุรุษตัวสูงโปร่งสวมสูทสีเงินเปรอะเปื้อนโลหิตสีแดงฉาน เรือนผมสีครามเข้มดุจควันเซทตั้ง ถือครองดาบคมกริบยาวที่ใช้สะบั้นร่างกายเจ้าของงานประมูลวิปริตนี้

 

“ไฟสีน้ำเงิน!!!”

“พวกspector4 แม่งเอ๊ย!!!” คนในงานพากันหนีตายอลหม่าน ซารุฮิโกะ  หาได้ปรานีปล่อยคนพวกนั้น มือล้วงหยิบมีดสั้นที่ซุกซ่อนไว้ใต้เสื้อสูทขวางกั้นอาณาเขต ปิดล้อมคนในงานทั้งหมดด้วยเพลิงสีน้ำเงิน

 

พรึบ!!!!

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด” แขกผู้มีเกียรติในงานทั้งหลายถูกเปลวเพลิงเผาจนกลายเป็นธุลี  เสียงหวีดร้องโหยหวนวอนขอชีวิตและความเมตตา ทว่า..ช่างน่าเศร้าที่อารมณ์เหล่านั้นไม่สามารถส่งไปถึงจิตใจของ ฟุชิมิ ซารุฮิโกะ

 

 

สิ่งที่ให้..จะมีก็แต่ความตายเท่านั้น!!

 

.

.

 

งานเลียงหรูหรากลายเป็นหลุมฝังศพขนาดยักษ์เพียงไม่กี่อึดใจ บัดนี้พื้นหินอ่อนเรียงรายไปด้วยร่างกายที่ถูกสับเป็นชิ้นกระจัดกระจาย บางส่วนไหม้เป็นซากตอตะโก ดำโกโรโกโส ไม่ต่างจากซากศพของคนชนชั้นต่ำยากจนคดแค้น

หนุ่มแว่นกรอบสีดำถอนหายใจยาว ยกมือปาดเลือดที่เปื้อนใบหน้า ก่อนจะถอดแว่นตาออกมาเช็ดคราบโลหิตออกจากเลนส์ ดวงเนตรสีเทาเข้มมองสภาพรอบๆคิดๆดูก็เผลอพลั้งมือทำเกินไปกว่าเหตุ ทั้งที่คำสั่งมีเพียงแค่ฆ่าผู้จัดงานประมูลเท่านั้นกลายเป็นว่ามันลามปามไปถึงพวกไฮโซจิตผิดปกติ

 

แกร๊ก!!

 

โซ่ตรวนกระทบกันเรียกความสนใจของฟุชิมิกลับมายังไฮไลท์ของงาน…สิ่งที่น่าจะเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาน็อตหลุดจนผลออกมาดั่งที่เห็น ยาตะ มิซากิ หรือในฉายา ยาตะการาสุ อดีตแนวหน้าฝ่ายโจมตีของโฮมุระ หลังจากเหตุการณ์สุโอ มิโคโตะ ราชันย์สีแดงลาจากโลกนี้ไป กลุ่มโฮมุระก็เหมือนจะเก็บตัวเงียบลง จนในที่สุดก็หายไปจากราชาเจ็ดสี

 

เกิดอะไรขึ้น?ทำไมมิซากิถึงได้?

 

ขายาวก้าวตรงไปยังร่างเปลือยเปล่านั่งนิ่งไม่ไหวติ่ง เขาทรุดลงข้างกายคนตัวเล็กพร้อมเอ่ยเรียกนามต้นของอีกฝ่าย

”มิซากิ”

 

ไร้เสียงตอบกลับ..มือแกร่งถือวิสาสะจับไหล่กลมมน ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายจะมีปฏิกิริยาตอบสนองร่างที่นิ่งค่อยขยับหันมามองอีกฝ่าย ด้วยดวงเนตรเลื่อนลอย

คนหนุ่มตัวสูงมองออกทันทีว่ายาตะโดนยาสั่งเข้าไป ทำให้เกิดอาการมึนงง ขาดสติ ถึงอย่างนั้นคนอย่าง ยาตะ มิซากิ จะมาโดนของแบบนี้มอมเอาง่ายๆมันก็น่าแปลกอยู่

 

 

มีอะไรบางอย่าง เหตุผลอะไรบางอย่างซ่อนอยู่หรือ?

 

 

“หึ…ไม่สมเป็นนายเลยนะ มิ ซา กิ~” เรียกชื่อต้นคนผมน้ำตาลไหม้ด้วยเสียงยียวนกวนประสาท แม้จะรู้ดีว่าคนเปลือยคงมิอาจได้ยินอะไรในตอนนี้ ในเมื่อภารกิจอันแสนน่าเบื่อจบลงแล้ว…ของตรงหน้าก็เป็นของกลางงั้นสินะ..

 

ใช่แล้ว…ของกลางที่ต้องอยู่ใต้การควบคุม

 

“หึหึหึ” เสียงหัวเราะเย็นเยียบชวนคนหัวลุก ท่ามกลางกลิ่นคาวของโลหิตคละคลุ้ง เปลวเพลิงสีน้ำเงินโชติช่วง และคมดาบพร้อมเชือดเฉือน ชายผู้มีเรือนผมสีเทาอมน้ำเงินกำลังแสยะยิ้มสนุกสนานอันน่ากลัว ที่หายไปนานสองปี

 

น่าสนุก…มีเรื่องน่าสนุกแล้ว…

 

 

 

ชื่อของฉันคือ..ฟุชิมิ ซารุฮิโกะ

 

สิ่งที่สนใจ มีเพียงเลือดและเนื้อสดๆเท่านั้น

และจะยิ่งน่าสนถ้าเลือดเนื้อนั่นคือนาย…

 

ยาตะ มิซากิ

ฉันแทบจะอดใจรอให้นายตื่นไม่ไหวแล้วล่ะ หึหึหึหึหึหึ

 

TBC

 

+++++++++++++++++++++++++

แฟนอาร์ตโดย @KYkiriya

575360_220879661369205_228107152_n

1476335_220879651369206_2048108192_n

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s