[S.Fic Kuroshitsuji][ciel x sebastian]Sweet poison!!? and Do you Know XXX? //Prolugue

[S.Fic  Kuroshitsuji] Sweet poison!!? and Do you Know XXX?

Paring: cielxsebastian

Rate: NC 21

story : blood_hana

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

 

Prolugue

 

 

 

 

…ปวดหัว….

 

 

 

สวัสดีครับ…ผมจิเอล  แฟนทอมไฮฟ์  ชายหนุ่มกำลังเจริญพันธุ์วัย 14 ปี อีกไม่กี่วันก็จะ 15 แล้ว  ซึ่งนั่นหมายความว่า ผมจะได้ย่างก้าวเข้าสู่วัยรุ่นเต็มเสียที…

 

 

“เฮ้อ…” ผมถอนหายใจเป็นรอบที่ร้อยของวันฟ้าใส  ดวงตาสีฟ้าครามของผมแม้จะดูใสตามวัยเด็ก แต่บัดนี้หลายคนเริ่มทักว่าโฉบเฉี่ยวคมเข้มขึ้นเรื่อยๆ  จับจ้องมองสวนสีเขียวภายใต้การดูแลของฟินี่คนสวยแรงช้าง  แต่..ถ้าพุดให้ถูกต้องเป็นภายใต้การดูแลของหมอนั่นมากกว่า…

 

 

หมอนั่น…ที่ทำให้ผมนั่งถอนหายใจจนปอดระบม…

หมอนั่น…ที่ทำให้ผมปวดเศียรเวียนเกล้า…

 

 

กลับการคิดหาแผนกลั่นแกล้งพ่อบ้านร่างสูงโปร่งหน้าสวยจนใครๆหลายคนเห็นแล้ว แทบจะยอมคุกเข่าสู่ขอเป็นเมียได้ทุกเมื่อ   “ครั้งที่แล้วอุตส่าห์แหย่เรื่องเอาแมวดำไปซ่อน มันก็ยังอุตส่าห์ไหวตัวทัน ชิ~” ผมคำรามในลำคอ ส่งเสียงหัวเราะสมเพชตัวเอง  ก่อนจะใช้นิ้วที่เริ่มยาวจรดหน้าผากตัวเอง  คิดๆๆๆ แล้วก็คิด…

 

 

 

วันเกิดนี้..ฉันต้องหาทางกลั่นแกล้งนายให้จดจำไปชั่วชีวิตให้ได้ เซบาสเตียน!!!!

 

 

 

 

“โอ๊ะโอ!!!ดูท่าทางท่านเอิร์ลกำลังเครียดหนักอยู่เลยนะนั้น”  พลั่น!!ผมสะดุ้งโหยงจนเกือบตกเก้าอี้  ทันทีที่ได้ยินเสียงหลอนแหบพร่าดังจากหน้าต่างในห้องทำงาน    ก่อนจะปรับสีหน้าตกอกตกใจให้กลับมาเรียบเฉยและท่าทีสุขุมเยือกเย็นสบตากับบุคคลมาเยือนผิดเวล่ำเวลาอย่าง…..

“มีอะไรโซเซ วันนี้ฉันไม่มีมุกมาเล่าให้แกฟังหรอกนะ”  ยมทูตในตำนานแสยะยิ้ม พลางใช้มือเคลือบเล็บสีดำเปิดหน้าต่างกระโดดเข้ามาในห้อง นั่งไขว่ห้างราวกับให้ท่าเจ้าของห้องไปมา “คิกๆๆ เวลาผ่านไป ท่านเอิรล์ดูโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นนะเนี้ย~  มิน่าล่ะสาวๆในเมืองพากันตั้งแฟนคลับเอิร์ลแฟนทอมไฮฟ์กันใหญ่เลยกันเลย ”

 

 

 

 

 

ยอมรับว่าไอ้คำชมนั่นนะทำเอาผมเกือบหลุดยิ้มภูมิใจมาเลยแหละ ก็แหม..คนมันหล่อหน้าตาดีอย่างผม อีกหน่อยคงไม่แคล้วหน้าตาคล้ายพ่ออยู่แล้ว ถึงตอนเด็กๆจะทักว่าผมหน้าหวานสวยก็เหอะ แต่ยังไงผู้ชายก็คือผู้ชายนะครับ หึหึหึ

 

 

อ๊ะๆ ผมชักจะออกทะเลไปเยอะเสียแล้ว  ผมรีบเก็บมุมปากที่หยักขึ้นมาเล็กน้อยให้มิดแทนที่ด้วยสีหน้านิ่งเช่นเคย

“มีอะไรก็รีบพูด  ฉันไม่มีเวลามากหรอกนะ”

 

 

 

ชายสัปเหร่อแสยะยิ้มจนเห็นฟันขาวๆปนเหลืองหน่อยๆ   ก่อนจะยืนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นฉกรรจ์เข้ามาใกล้หน้าของผม  “คิกๆๆๆ งั้นเข้าประเด็นละกัน โซเซมีของดีจะมานำเสนอท่านเอิรล์ด้วยแหละ รับรองว่างานวันเกิดปีนี้ ท่านเอิรล์จะได้ฉลองวันเกิดพร้อมกับขึ้นครูไปในคราวเดียวกันเลย~”

 

 

 

“เห…มันดีขนาดนั่นเชียวเหรอ น่าสนใจดีนิ”  ตาสีน้ำเงินเข้มลึกดุจน้ำทะเลของผมสบตาใต้ผมม้าปรกหน้าของอีกฝ่าย  พร้อมแสยะยิ้มให้ความสนใจกับของดีภูมิใจนำเสนอของคนตรงหน้า  แน่นอนว่าท่าทีของผมทำให้โซเซหัวเราะในลำคอพึงพอใจ    มือเคลือบเล็บดำผิวซีดเหมือนศพล้วงเข้าไปหยิบอะไรซักอย่างใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทของเขา ก่อนจะชักมือออกมาพร้อมกับกระปุกเล็กจิ๋วบรรจุของเหลวสีม่วงสวยงามดุจสีอัญมณีอเมทิสต์   ผมจ้องขวดยาจิ๋วในมือนั่น ก่อนละสายตามามองเค้นถามเจ้าของสินค้านำเสนอ

 

 

 

“คิกๆๆ นี่นะเป็นของวิเศษของยมทูตเชียวน้า เขาเรียกว่ายาสวาท เพียงแค่หยดเดียวลงในอาหาร ใครก็ตามได้กินเข้าไปละก็…จะเร้าร้อนไปได้ทั้งอาทิตย์เลยนะ คิกๆๆ”  สรรพคุณของโซเซทำให้ผมสนใจมิน้อย แต่ก็ยังสงสัยอยู่ว่าไอ้ยมทูตสัปเหร่อตรงหน้าเนี่ย…นึกไงเอาของแบบนี้มาให้เขา?

 

 

ดูเหมือนว่าดวงตาใต้ผมสีเทาจะอ่านความคิดของผมออก  เขาฉีกยิ้มกว้างกว่าเก่า และยัดขวดยานั่นเข้ามือของผมทันที ไม่รอฟังคำตอบของผมซักนิดว่าจะเอาหรือไม่เอา =*=

“คิกๆๆๆๆๆ โซเซแค่..อยากจะช่วยท่านเอิร์ลให้สมหวังบ้าง ใช้ได้กับทุกสิ่งมีชีวิตเลยนะ ซาตานก็ไม่เว้นด้วย

ไอ้คำสุดท้ายที่เน้นเสียงชัดเจนนั่น ทำเอาผมตาลุกวาวทันที  ไอ้มาดนิ่งขรึมนั่นมลายหายไปหมดสิ้นเสียจนโซเซหัวเราะพึงพอใจกว่าเก่า   “เอาล่ะๆ โซเซต้องกลับไปทำงานแล้ว หวังว่าของขวัญวันเกิดของโซเซจะทำให้ท่านเอิรล์มีความสุขนะ คิกๆๆๆๆๆ”  เรือนผมเทายาวกระเซิงโบกมือลา แล้วกระโดดลงจากหน้าต่างห้องไป

 

 

 

 

 

ภายในห้องทำงานหรูหราของผมกลับสู่ความเงียบอีกครั้ง  ผมมุ่นคิ้วคิดทบทวนถึงสรรพคุณยาปลุกแบบพิเศษของเหล่ายมทูต   ก่อนเหลือบลงมาขวดยาบรรจุของเหลวสีม่วงสวยในมือ

 

 

 

 

 

 

 

คิกๆๆ นี่นะเป็นของวิเศษของยมทูตเชียวน้า เขาเรียกว่ายาสวาท เพียงแค่หยดเดียวลงในอาหาร ไม่ว่าสิ่งมีชิวิตไหนๆหากได้กินเข้าไปละก็…จะเร้าร้อนไปได้ทั้งอาทิตย์เลยนะ คิกๆๆ” 

 

 

 

.

.

 

 

 

ไม่ว่าสิ่งมีชิวิตไหนๆหากได้กินเข้าไปละก็…จะเร้าร้อนไปได้ทั้งอาทิตย์เลยนะ คิกๆๆ

 

 

 

.

.

 

 

 

จะเร้าร้อนไปได้ทั้งอาทิตย์เลยนะ คิกๆๆ

 

.

.

 

 

คิกๆๆ

 

.

.

 

 

 

 

“… ซาตานก็ไม่เว้นด้วย     

 

 

“ซาตานงั้นเหรอ…”  ผมรู้สึกได้ทันทีว่าปากของผมขยับยิ้มขึ้น  ผมมองขวดยานั่นด้วยสายตาที่หากคนอื่นเห็นผมคงต้องคิดว่า ผมกำลังวางแผนเจ้าเล่ห์อะไรซักอย่างเป็นแน่…

 

 

 

 

 

 

 

 

ก๊อกๆๆ

 

 

 

 

 

เสียงเคาะประตูห้องทำให้ผมต้องหยุดความคิดลง และรีบเก็บของดีมีค่าเอาไว้ในกระเป๋าเสื้อผ้าสีน้ำเงิน

“ขออนุญาตครับนายน้อย..”   มาแล้ว…เสียงหวานๆปนทุ้มของไอ้หมอนั่น..

 

 

 

“เข้ามา…”  สิ้นเสียงอนุญาต   ประตูห้องเปิดออกพร้อมร่างระหงใต้สูทสีดำพ่อบ้านเข้ารูปทะมักทะแมง เดินเข็นสำรับของหวานและชุดน้ำชาราคาแพง  “ได้เวลา afternoon teaแล้วครับ”  พ่อบ้านของผมฉีกยิ้มหวานตอบพลางรินน้ำชาหอมอบอวลใส่ในถ้วยอย่างประณีต  ผมอาศัยจังหวะนั้นที่อีกฝ่ายกำลังตั้งสมาธิใจจดใจจ่อกับการินชา  สำรวจใบหน้าครึ่งซีกของพ่อบ้าน

 

 

 

 

พวงแก้มใสอมชมพูระเรื่อ..ขนตาแพยาวงอนเข้ากับนัยเนตรสีแดงดุจทับทิม  ริมฝีบางบางเผยอเล็กน้อยสีแดงออกชมพูเหมือนกุหลาบแรกแย้มในสวนนั่น…

 

 

 

 

อยากจูบ…

 

 

 

 

 

 

 

“นายน้อย?” เสียงทักทำให้ผมสะดุ้งตื่นจากภวังค์ พบว่ามือสวมถุงมือสีขาวปกปิดตราพันธะสัญญาหยิบยื่นถ้วยน้ำชาร้อนได้ที่มาให้ผมด้วยสีหน้างุนงง   ผมจึงกระแอมไล่เสียงแก้เก้อก่อนยื่นมือไปรับน้ำชาอีกฝ่าย

“โทษทีๆ ฉันคิดเรื่องงานมากไปหน่อย”  คำโกหกของผมดูท่าจะไม่ทำให้ปีศาจในคราบพ่อบ้านติดใจสงสัย  เจ้าตัวยังคงแย้มยิ้มยั่วยวนเฉกเช่นทุกคราตอบกลับมา “หึหึหึ  คิดเรื่องงานมากๆ ระวังตัวจะไม่สูงเอานะครับ”

คำพูดจิกกัดของอีกฝ่าย ทำเอาผมชะงักถ้วยชาในมือและอยากจะปาใส่หน้าไอ้คนผมดำซอนคลอเคลียลำคอนั่นเสียเหลือเกิน

 

 

 

 

แต่…ผมเองก็โตแล้ว..และมีความคิดความอ่านพอที่จะควบคุมอารมณ์ได้ จึงได้แต่หลับตาสงบจิตสงบใจจิบน้ำชายามบ่าย   “หึหึหึ  แต่ถึงยังไงฉันก็มีโอกาสสูงได้เรื่อยๆ ไม่เหมือนนาย..หมดเวลาสูงไปเป็นร้อยปีแล้วนี่นา”

คำโต้ตอบของผมทำเอาเซบาสเตียนถึงกับสะอึก  ไอ้สีหน้าไม่พอใจชั่วครู่นั่นทำเอาผมแทบกลั้นเสียงหัวเราะไม่อยู่

“หึหึหึ  ผมจะมาบอกว่าผมทำการแจกบัตรเชิญงานวันเกิดของนายน้อยหมดแล้วนะครับ”

 

 

“อืม…” ผมขานตอบเสียงเนือยๆ กับการรายงานผลของร่างโปร่งเพรียวบาง

 

 

“ถ้างั้นผมขอตัวไปทำงานต่อนะครับ”  พ่อบ้านแห่งตระกูลแฟนทอมไฮฟ์โค้งลา  ขายาวดั่งนางแบบใต้กางเกงแสลตสีดำเข้ารูปเดินยกสำรับที่ผมจัดการเสร็จสิ้นออกไป…

 

 

 

 

 

“เดี๋ยว!!เซบาสเตียน!!” ผมเรียกชื่ออีกฝ่าย  เซบาสเตียนชะงักขาลง แล้วหมุนตัวกลับมาหาผมด้วยรอยยิ้มเช่นเคย

“ครับ?”

 

 

 

 

 

 

ตึก…ตึก…ตึก…

 

 

 

เท้าของผมย่างก้าวเดินเข้าไปใกล้อีกฝ่าย..ใกล้..เสียจนผมเห็นใบหน้างดงามนั่นชัดเจน ทั้งดวงตาคู่งาม  และริมฝีปากชมพู…

 

“มีเศษใบไม้ติดที่ผมนายด้วยล่ะ”  ผมเอื้อมมือหยิบเอาใบไม้แห้งกรอบชิ้นเล็กที่ถูกเส้นผมสำเกี่ยวพันไว้ออก  ทันทีที่ปลายนิ้วผมสัมผัสเข้าไปเส้นผมนั่น…รู้สึกได้ถึงความนุ่มลื่น…นิ่มดั่งผ้าแพรไหมชั้นดี…

 

 

 

 

 

“นายน้อยครับ..”  เซบาสเตียนร้องทักทำให้ผมตื่นจากความคิดอีกครั้ง

 

พบว่า..มือผมเลยเถิดถึงขึ้นสางผมสีดำจึงรีบผละมือออกทันที “อะแฮ่ม!!ฉันแค่จะเช็คดูว่ามีอะไรติดหัวนายอีกรึเปล่า”  ผมกระเอมเสียงในลำคออีกครั้ง พร้อมเหลือบตามองคนตีหน้านิ่งเรียบเฉยตรงหน้า…จะว่าไป..ระดับสายตาของเขาเริ่มมองเห็นหัวด้านบนของอีกฝ่ายตั้งแต่เมื่อไหร่..

 

 

 

 

“นายน้อยสูงขึ้นนะครับ” เซบาสเตียนยิ้มขึ้น ดูท่าที่ผมคิดจะเป็นจริง..ผมสูงจนไล่ทันเท่ากับความสูงของคนตรงหน้าแล้วงั้นเหรอ!!?  “อืมๆ ฉันบอกแล้วไงว่าฉันยังสูงได้เรื่อยๆ” ผมพูดปัดๆเดินกลับไปนั่งที่ประจำของผมสงบอารมณ์คุกกรุ่นบางอย่างในใจเอาไว้   เรือนผมดำโค้งลาอีกครั้งและเดินออกไปด้วยท่าทีสง่างามสมฐานะพ่อบ้านเช่นเคย….

 

 

 

 

 

ปัง!!!!

 

 

 

 

 

ประตูห้องปิดลง  ความเงียบกลับมาอีกครั้งผมเอนตัวลงพิงพนักเก้าอี้สีแดงเลือดหมู ค่อยๆผ่อนลงหายใจออก

…อย่างช้าๆ…

 

นัยน์ตาสีน้ำเงินเข้มมองเศษใบไม้ในมือนานสองนาน  นึกถึงสัมผัสบนปลายนิ้วยามเส้นผมเกี่ยวพันเหมือนเส้นไหม   กลิ่นหอมอ่อนๆของขนมหวานติดตามตัวและเสื้อผ้า  พวงแก้มใสสีขาวอมชมพูระเรื่อเป็นธรรมชาติ

และริมฝีปากบางดุจกลีบกุหลาบแรกแย้ม….

 

 

 

“อ่า…แย่จังแหะ” ผมเกาหัวตัวเองจนยุ่ง  สลัดความคิดบางอย่างที่ทำให้ผมรู้สึกร้อนไปทั้งตัว..ร้อนจน..อยากขย้ำพ่อบ้านสีดำนั่นตอนอยู่ใต้ตัวเขาไว้ในส่วนลึกของจิตใจ   แล้วหันมาจับปากกาขนนกเตรียมขีดเขียนงานที่ค้างคาไว้บนโต๊ะ     พร้อมกับเข็มนาฬิกาที่เดินผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว….

 

 

 

TBC

2 thoughts on “[S.Fic Kuroshitsuji][ciel x sebastian]Sweet poison!!? and Do you Know XXX? //Prolugue

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s