[Fic KnB][Akakuro]The Satan//Prolugue

 

[Fic  Kuroko no Basket] The Satan

Paring : Akashi x Kuroko ( Akakuro)

Rate    :  Nc-17 , Horror , thriller 

Story   : blood_hana

 

จากฟิคสดเมื่อคืนเอามาเป็นฟิคยาวแล้วค่ะ แรงบันดาลใจจากหนังเรื่อง The last exocism มี 2 ภาคจบน่อ

แล้วจะรู้ว่า ปิศาจนี่คุกคามโคตรรรรรรรรรรร

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

Prolugue

 

 

 

ติ๊ด…ติ๊ด…ติ๊ด…

 

 

เสียงเครื่องวัดชีพจรดังสม่ำเสมอตรงกับจังหวะการเต้นของหัวใจ ในห้องสี่เหลี่ยมสีขาวเล็กๆสะอาดสะอ้านอบอวนไปด้วยกลิ่นของยาฆ่าเชื้อ ม่านสีขาวโปร่งบางพลิ้วตามกระแสแรงลมพัดผ่านเข้ามาเบาๆคลอเคลียเส้นผมสีฟ้ายาวสยายยุ่งเหยิงพันรอบด้วยผ้าพันแผลสีขาวสะอาด นั่งเหม่อมองกอดเข่าคุดคู้ชิดหัวเตียงเหล็ก

“คนไข้หมายเลข 15 คุโรโกะ เท็ตสึยะ อายุ 14 ปี ผู้รอดชีวิตจากเหตุการณ์ไฟไหม้บ้านในหมู่บ้านชานป่าอิสึโมะ”  จิตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญละสายตาจากแฟ้มเอกสารข้อมูลคนไข้ แล้วช้อนขึ้นมองดวงหน้าขาวซีดอิดโรยราวกับไร้วิญญาณเอาแต่นั่งตัวแข็งทื่อเป็นหิน กัดเล็บบนนิ้วโป้งไปมาจนเนื้อปลายนิ้วย่นยู่

 

 

“เรารู้จักกันมา 3 วันแล้ว ฉันจะแนะนำตัวอีกครั้ง ฉันชื่อมิโดริมะ ชินทาโร่ เป็นจิตแพทย์ของเธอ”

“……”

“ตอนนี้พ่อแม่ของเธอเสียชีวิตแล้ว..มีเธอคนเดียวที่เหลือรอด เสียใจด้วยนะ”

“……”

 

“พอจะจำได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?” คำถามนั่นทำไปเพื่อมอบข้อมูลแก่เหล่าบุรุษชายฉกรรจ์ในชุดเครื่องแบบสีเข้มยืนกอดอกพิงบานประตูห้องพยาบาล..เหล่าตำรวจที่เข้าร่วมตรวจสอบคดีที่เกิดขึ้นยืนหน้าเขม็งเคร่งเครียดรอคอยคำตอบจากผู้รอดชีวิต

 

“จริงหรือเปล่า..ที่ว่าบาทหลวง คิโยชิ เทปเปย์ ทำร้ายทารุณร่างกายเธอ”  มิโดริมะถามต่อด้วยเสียงเรียบนิ่งถึงบุคคลที่หายสาปสูญไปไร้ซากศพในบ้านแต่มีหลักฐานการยืนยันจากคนในโบสถ์บอกว่าบาทหลวงหนุ่มได้ถูกไหว้วานให้ไปปัดเป่าวิญญาณร้ายอะไรซักอย่างที่บ้านคุโรโกะก่อนเกิดไฟไหม้วอดวายทั้งหลัง 3 ชั่วโมง

 

ทว่า..ไร้ซึ่งคำตอบคนไข้เอาแต่นั่งนิ่งกัดเล็บดัง..กึก กึก กึก…  เขาพ่นลมหายใจแรงไม่สบอารมณ์นี่เป็นวันที่ 3 แล้วนับตั้งแต่เกิดเหตุร้าย เด็กสาวคนนี้ที่รอดชีวิตในสภาพบาดแผลเต็ม แต่ที่น่าตกใจกว่าคือ…เรียวขาขาวเนียนใต้กระโปรงนอนสีขาวโชกชุ่มเลือดชโลมไหลไม่หยุดหย่อน พอตรวจสอบดูก็พบว่ามีบาดแผลฉีกขาดที่ช่องคลอดเปิดกว้างราวกับว่าถูกบางสิ่งที่ใหญ่โตยัดใส่เข้าไป

 

 

หรือมีบางสิ่งที่ออกมาจากในนั้น..ซึ่งนั่นก็แปลว่าเด็กคนนี้ถูกทำแท้ง

 

 

“เฮ้อ..”  หมอหนุ่มเรือนผมสีเขียวถอนหายใจเหนื่อยหน่ายไม่ต่างอะไรจากเหล่าเจ้าหน้าที่ตำรวจที่มารอฟังการให้ปากคำของพยานคนสำคัญคนสุดท้าย..ที่อาจจะเป็นไปได้ทั้งฆาตกรหรือหนึ่งในผูเคราะห์ร้ายจากเหตุดังกล่าว ชายสวมแว่นในชุดเสื้อกราวน์ลุกขึ้นจากเก้าอี้เหล็กหันหลังเดินออกไป จังหวะที่กำลังจะก้าวเท้าออกไปจากห้องสมทบกับตำรวจที่รออยู่ เสียงเรียบนิ่งใสกังวานแต่แหบแห้งดังขึ้น

 

“เขา..คนร้าย..คือเขา..”  เด็กสาวเรือนผมสีฟ้ายาวพึมพำ นั่นทำให้หมอหนุ่มต้องรีบเดินกลับมานั่งบนเก้าอี้สั่งให้นางพยาบาลที่คอยช่วยงานรีบเปิดเอกสารจดอาการโต้ตอบของคนไข้ ขณะเดียวกันทางตำรวจก็รีบเปิดเครื่องอัดเทปเอาไว้เป็นหลักฐาน

“ใคร..บอกฉันสิ”  มิโดริมะพูดทั้งเสียงอ่อนโยนและใจเย็น   ใบหน้าหวานอิดโรยมีรอยแผลบาดค่อยๆเอียงคอหันมาสบตาสีเขียวหลังแว่นตาทรงเหลี่ยมสีดำ ดวงเนตรสีฟ้าเลื่อนลอยสั่นไหวขอบตาคล้ำลึกโบ๋นั่น..จ้องมอง..มองจนจิตแพทย์หนุ่มเริ่มหวาดหวั่นแม้จะยังแสร้งทำขรึมให้สมวิชาชีพของเขาที่ต้องคอยรับมือกับเหล่าคนมีปัญหาทางจิตรอการเยียวยา

 

“อาคาชิ”  คำตอบทั้งเสียงกระซิบ ทำให้ฝ่ายตำรวจและหมอผู้ดูแลเลิกคิ้วสูง

“ใครคืออาคาชิ?”

“ราชาแห่งนรกอาคาชิ..อาคาชิ..ราชาแห่งนรกอาคาชิ..เขายังอยู่..ราชายังอยู่..อาคาชิยังอยู่..ปิศาจยังอยู่..”  คุโรโกะพูดซ้ำไปมาเรื่อยๆทั้งตัวสั่นเท้า นัยน์ตาสีฟ้าอ่อนเบิกกว้างสุดขีดเหมือนนึกถึงอะไรบางอย่างออกแล้วหวีดร้องเสียงดังจนทุกคนแสบแก้วหูสะดุ้งผงะตกใจกับท่าทีก้าวร้าวของคนไข้ที่สงบมาตลอดสามวัน  มิโดริมะตั้งสติรีบสั่งให้นางพยาบาลทั้งหมดล็อกกดร่างเล็กบอบบางของเด็กสาววัย 14 ปีลงกับเตียง  นางพยาบาลบางคนโดนลูกหลงถีบหน้าจนปากแตกแต่เธอก็ยังเข้าไปล็อกขาเอาไว้

 

 

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด อย่า!!!!อย่าทำฉัน!!!!!!แกต้องการอะไรจากฉัน!!!!!

 

 

มิโดริมะหยิบเอาเข็มฉีดยาขึ้นมากดสายสลิงค์ไล่อากาศจนหยดยาผุดออกมาจากปลายเข็ม จิ้มไปที่ข้อพับต้นแขนซ้ายกดสลิงค์ลงปล่อยให้ของเหลวไหลเข้าไปในร่าง ใบหน้าไร้อารมร์ซูบตอบเกร็งเครียดไปด้วยความหวาดผวาค่อยๆสงบลง ดวงตาสีอ่อนปรือลงก่อนจะปิดสนิทด้วยเปลือกตาบาง

 

 

หลับใหลไปด้วยแวเลี่ยม..ยาคลายประสาทขั้นรุนแรงที่ใช้กับคนไข้คลุ้มคลั่ง มิโดริมะหันกลับไปสบตาเหล่าตำรวจ ส่ายหน้าตอบช้าๆถึงผลการคาดหวังที่จะได้ข้อมูลจากคดีที่เกิดขึ้น ตำรวจทั้งหลายถอนหายใจมองดูเทปที่อัดเสียงในมือ

“ดันกลายเป็นเรื่องภูตผีปิศาจไปซะได้”

“แบบนี้คงสรุปคดีกันไม่ได้พอดี ยังไงก็ต้องรีบปิดให้มันเสร็จๆ”

“เอาเป็นว่า..พ่อโรคจิตข่มขืนลูกจนตั้งท้องเลยเรียกบาทหลวงมาช่วยทำแท้ง ดันเกิดการคลั่งฆ่าทุกคนเผาบ้านจนไหม้ก็แล้วกัน”

 

ตำรวจตัดบทเรื่องราวทั้งหมดด้วยข้อสัณนิฐานที่น่าจะเป็นเหตุผลสุด ประกอบกับหลักฐานที่ได้จากการตรวจสอบทางโรงพยาบาล แม้ว่าจะไม่มีอสุจิหลงค้างในช่องคลอดของเด็กสาวเรือนผมสีฟ้า ไม่สามารถยืนยันพิสูจน์ได้ว่านายคุโรโกะเป็นคนกระทำเรื่องทั้งหมดหรือไม่  ส่วนบาทหลวงคิโยชิที่หายตัวไปตั้งคดีข้อหาทำร้ายร่างกายทารุณกรรมเด็กไม่บรรลุนิติภาวะ ประกาศจับไปทั่วประเทศญี่ปุ่นแทน

 

 

.

.

.

 

2 อาทิตย์ต่อมา…โรงพยาบาลไม่ใช่สถานที่ๆผู้ป่วยจะอยู่ได้นาน สำหรับเด็กสาวอายุเพียงเท่านี้ หมอหนุ่มเรือนผมสีเขียวเห็นควรว่าไม่เหมาะหากจะให้อยู่กับเหล่าคนไข้คนอื่นๆที่วัยเลย 20 ขึ้นไป คุโรโกะ เท็ตสึยะ ยังเด็กนัก..และก็ยังเป็นสาวอยู่อนาคตที่ยาวไกลเช่นนี้ไม่ควรมาจบที่โรงพยาบาลจิตเวช

“จะย้ายคุโรโกะไปสถานบำบัดเยาวชน?”  หัวหน้าโรงพยาบาลนายแพทย์จิตเวชผู้เชี่ยวชาญสูงสุดมาซากิ ละสายตาจากเอกสารข้อใบอนุญาตในมือขึ้นมาสบตาหมอหนุ่มร่างสูงสวมเสื้อกราวน์สีขาวตรงหน้าโต๊ะทำงานในห้องชั้นสูงสุดของโรงพยาบาลชูโตคุ

“เอาสิ..ฉันอนุญาต ยังไงโครงการนี้นายก็เป็นคนรับผิดชอบนี่นะ”  หมอหนุ่มวัยกลางคนยักไหล่ แล้วเซนใบอนุญาตให้

 

 

รถโตโยต้าสีดำสนิทขับเคลื่อนไปตามท้องถนนทอดยาวสวนทางกับรถคันอื่นๆ ผ่านร้านค้าต่างๆริมถนนที่มีผู้คนเดินให้ขวักไขว่ หมอหนุ่มเรือนผมสีเขียวจับพวงมาลัย เหลือบตามองเด็กสาวผมฟ้ายาวที่ได้รับการหวีสางจากนางพยาบาลก่อนออกจากห้อง นั่งอยู่ที่นั่งข้างๆ เขาสวมชุดกระโปรงสีครีมคลุมเข่าแขนยาว..เสื้อเพียงตัวเดียวที่เจ้าตัวสวมติดมาตอนเหล่าหน่วยกู้เพลิงบุกเข้าไปช่วยในบ้านที่ลุกโชนด้วยไฟ เสื้อ..ที่ได้รับการซักรีดเอาคราบเลือดกรังนั่นออกจนหมด    นัยน์ตาสีฟ้าอ่อนหลุบมองมือขาวซีดของตนบนตักสะกิดเล็บไปมาจนปลายเล็บฉีก ตลอดทางก็เอาแต่ก้มหน้าก้มตาไม่มองวิวรอบตัว จมอยู่กับความทุกข์ที่ผ่านพ้นมาอย่างน่าเวทนา

 

“อีกซักพักเราจะถึงที่หมายกันแล้ว ที่นี่จะเป็นบ้านของเธอซักระยะ..ทุกคนคือเพื่อนที่มีปมปัญหาในใจด้วยกันทั้งนั้น ไม่ต้องกลัวว่าจะผิดปกติต่างไปจากคนอื่น”  มิโดริมะพูดปลอบระหว่างตั้งสมาธิขับรถ

 

“ผิด..ปกติ..ฉันที่เจอกับเรื่องแบบนั้น…ยังมีสถานที่ให้ไปอีกเหรอคะ”  คุโรโกะน้ำตาคลอ หยดน้ำตาร่วงหล่นกระทบหลังมือหยดแล้วหยดเล่า

“มีสิ..”  รถจอดสนิทลง มิโดริมะ ชินทาโร่เปิดประตูลงจากรถ แล้วเดินอ้อมมาเปิดประตูฝั่งตรงข้าม มือแกร่งยื่นตรงมายังหญิงสาวเรือนผมสีฟ้าอ่อนยาวสลวย นัยน์ตากลมโตอ่อนล้าค่อยๆช้อนมองสบตาสีเขียวคมหลังเลนส์แว่น แล้วหลุบมามองฝ่ามือใหญ่หยาบของหมอหนุ่ม แล้วค่อยๆยกมือกล้าๆกลัวๆ โลเลพักหนึ่งก่อนจะตัดสินใจวางตอบ   ร่างสูงดึงร่างเล็กๆบอบบางให้ลงจากรถ คุโรโกะเดินถือกระเป๋าลากสีขาวจืดชืด มองบ้านสูงสี่ชั้นล้อมรั้วเหล็กสีดำ รายล้อมด้วยสวนต้นไม้ร่มรื่นขนาบซ้ายขวา เธอหันไปมองหมอหนุ่มทั้งสีหน้าประหม่า แต่มิโดริมะกลับยิ้มบางๆแล้วผายมือไปยังบ้านตรงหน้า

 

“นั่นเด็กใหม่เหรอ?”

“โห…จืดจางเหมือนในรูปถ่ายเลย ดูท่าทางเรียบร้อยสุดๆเลยแหะ”

 

หน้าต่างทุกชั้นออไปด้วยใบหน้าของเด็กสาวที่แห่แหนออกมาชะโงกหน้ามองเด็กสาวหน้าใหม่  คุโรโกะรู้สึกเกร็งตื่นกลัวสายตาเพ่งจ้องเช่นนั้นจนเผลอเดินถอยหลัง ทว่า..ฝ่ามือของหมอหนุ่มกลับดันรั้งเอาไว้ ซักพัก..ประตูเปิดออกโดยหญิงสาวร่างสูงโปร่งผิวสีแทนสวย ผมสีน้ำเงินเข้มตัดสั้นเหมือนเด็กผู้ชายแต่ก็ไม่อาจลดหลั่นความสวยเฉี่ยวคมได้ สวมเสื้อกล้ามสีดำรัดรูปเว้าลึกจนเห็นร่องอกนูนอิ่มขนาดใหญ่ สะโพกผายออกถูกปิดด้วยกางเกงยีนส์ขาสั้นรัดรูปเดินถือลูกบาสออกมา

 

“นี่เหรอ เท็ตสึรูมเมทของฉัน?”  สาวร่างสะโอดสะองเดินเข้ามาหา โน้มตัวเข้ามาใกล้จนคุโรโกะตกใจรีบเอนตัวถอยผงะ

“เห..เรียบร้อยดีนี่ ฉันอาโอมิเนะ ไดกิ เธออายุเท่าไหร่?“

“ส..สิบสี่”  สาวผมฟ้าจืดจางหลบตาสีไพลินเรียวคมใต้ขนตาแพยาว ตอบด้วยเสียงอ้อมแอ้ม อาโอมิเนะพยักหน้าหงึกหงัก

“อายุเท่ากันเลย เธอเองก็คงผ่านเรื่องเฮงซวยมาเหมือนกันสินะ ไม่ต้องกังวลผู้หญิงที่นี่ผ่านเรื่องแย่ๆมาทั้งนั้น มานี่สิ ฉันจะพาไปรู้จักเพื่อนๆ”  อาโอมิเนะ ไดกิ วิสาสะฉวยจับข้อมือเล็กบางของหญิงสาวลากเดินเข้าไปในบ้าน ไม่สนว่าคนผมสีฟ้ายาวคลอสะโพกจะขืนตัวไม่ยอมเดินตาม ทว่า..แรงของสตรีผิวสีมีมากกว่าจึงลากเด็กสาวตัวเล็กๆเข้าไปในบ้านสี่ชั้น สถานบำบัดจิตเยาชน ของเหล่าหญิงสาวที่หมอมิโดริมะเป็นผู้ก่อตั้งเอาไว้ ช่วยเหลือเหล่าเด็กผู้หญิงที่ผ่านเรื่องร้ายๆไว้

 

 

หลุดพ้นจากอดีตหลอกหลอนสู่ชีวิตใหม่ที่ดีกว่าเดิม

 

 

 

“กา!!!กา!!!!”

อีกาส่งเสียงร้องระงมในรั้วสถานบำบัดจิตเยาวชนสตรีเพศ หมอหนุ่มนัยน์ตาสีมรกตเลิกคิ้วสูง เงยหน้าขึ้นไปมองหาต้นเสียงก่อนจะสะดุดที่กิ่งต้นเมเปิ้ลขนาดใหญ่เปลี่ยนสีใบเป็นน้ำตาลแดงสวยทั้งต้น  นกสีดำสนิทเกาะกิ่งไม้นิ่งใช้จงอยปากอ้ากว้างแหกปากส่งเสียงร้องระงมไม่คิดหยุดหย่อน

“อีกามาอยู่นี่ได้ไง”  จิตแพทย์หนุ่มขมวดคิ้วไม่พอใจ เขาหยิบเอาไม้ไผ่สานเป็นตะกร้อที่เหล่าสาวๆในสถาบันใช้เป็นที่สอยผลแอ๊ปเปิ้ลหลังสวนมาเก็บกินโบกไล่อีกาตัวนั่น พอกระแทกกิ่ง มันกระพือปีกเขยิบเท้าถอยห่างแล้วก็กลับมาเกาะ ส่งเสียงแหกปากร้องต่อ มิโดริมะสบถหงุดหงิดแล้วก็เขี่ยใส่มันอีกที อีกาก็ยังไม่ยอมขยับไปไหนกระพือปีกหันหน้ามาแหกปากร้องใส่

 

“กา!!!กา!!!กา!!!!”

 

“ไอ้นกบ้านี่!!!” คนหนุ่มสวมแว่นตาชักสีหน้าโมโหไม่พอใจ เขาจึงหยิบเอาก้อนหินบนพื้นปาใส่โดนตัวอีกานั่น มันส่งเสียงร้องดังลั่นกระพือปีกบินหนีไป     เมื่อไล่อีกาได้สำเร็จหมอหนุ่มถอนหายใจโล่งอกแล้วเก็บไม้สอยผลแอ็ปเปิ้ลพิงวางไว้กับต้นเมเปิ้ลเดินสะพายกระเป๋าเอกสารแฟ้มคนไข้กลับเข้าตัวตึกสูงสี่ชั้น ประตูบิดลงสนิทโดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่า…

 

 

 

“กา!!!กา!!!”

 

ยังมีอีกาอีกนับสิบกว่าตัวหลบซ่อนเกาะกลุ่มบนต้นสนขนาดใหญ่หน้าบ้าน ดวงเนตรสีแดงเรืองรองวาววับจับจ้องไปที่สถานบำบัดจิตเยาชน ..อิกาที่ถูกไล่ตีนั่นกระพือปิกลงมาสมทบเพื่อนๆ ยืนหยัดอยู่บนยอดต้นสนสูงถึงชั้นสี่ของตึก

 

 

 

หากแต่..ดวงตาของมันกลับเป็นเนตรสองสี..แดงกับทองอำพัน คอยซ่อนเร้นอยู่ในเงามืด..เฝ้ามองบางสิ่งอย่างเงียบงัน

 

 

 

 

 

TBC

 

 

+++++++++++++++++++++++++

 

เรื่องนี้ให้เรท NC-17 ไม่ใช่เพราะฉากเรท เนื้อหามันค่อนข้างกระเทือนใจดาร์กไซส์อ่ะ

 

แต่ถามว่ามีเรทไหม ก็มีบ้างประปรายเป็นน้ำจิ้ม

 

ฟิลเราคุกกรุ่นเพราะหนังแท้ๆ  ปล่อยตอนแรกมาเป็นน้ำจิ้มนิสนึง เอิ๊กกก

ความยาวน่าจะประมาณฟิครีเอ Brother   7-8 ตอนก็น่าจะจบ

 

เรื่องนี้ อคช บทน้อยโคตร ยิ่งกว่า kuroko no love อีก แต่ใช่ว่าท่านจะไม่โผล่หัวนะ

จะมาในรูปของบางสิ่งที่…หึหึหึหึ

 

 

 

แปะแฟนอาร์ตค่ะ ขอบคุณ  MM.Mixxa

จ้าวนรกปิศาจ ราชาอาคาชิ หล่อมว๊ากกกกกกกกกกก เอิีกกกก ท่านนี้เหมาะกับเขาขริงๆ ให้ความรู้สึกดาร์กไซด์

 

10428621_318149581672933_5928512706684386713_n

 

 

ไปก่อนนะคะ บายจ้า

ปล. bloody complex ในเด็กดีโดนแบนถาวรแล้วนะ เหอๆ เพราะงั้นใครตามจากเด็กดีให้มาอ่านที่ WordPress กับ Exteen นะเครอะ

14 thoughts on “[Fic KnB][Akakuro]The Satan//Prolugue

  1. อ่านตอนเเรกก็ดาร์กสุโค่ย จิตตกเเล้วเเหะ
    เเล้วหลังๆจะขนาดไหนเนี่ย 😳😳
    เเล้วอาคาชิบทน้อยเรอะะ เศร้าเเป๊ป😭😭
    ไม่เป็นไรยังไงก็อ่านอยู่ดี

    • เรื่องนี้หดหู่ กดดันพอตัวนะ ตามแนวหนังเลยล่ะ แรงบันดาลใจจากหนังตามที่กล่าวไว้เลย

      อคช บทน้อย แต่ท่านใช่ว่าไม่โผล่นะ จะมาในรูปของอะไรบางอย่างที่….ต้องรอชม
      หลังๆจะรุนแรงขึ้นค่ะ นี่แค่ปฐมบทชิมลาง หุหุ

  2. อะไรอ่ะ
    ตอนแรกก็หลอนสะเทือนใจแล้วนะ
    ครก. ช่างรับบทหนัก ท่าทางเจออะไรๆที่ไม่ธรรมดามาเยอะ
    ไหนจะราชาปีศาจอีก
    คือแค่นึกถึงท่านก็สยองแล้วค่ะ

    ปล อาโฮ่เปรี้ยวมากอ่ะ

    • พอมาเป็นฟิคยาว จัดหนักกว่าฟิคสดอยู่เยอะ น้อง ครก ต้องเจออะไรที่หนักหน่วงพอตัว ไหนจะท่านบทน้อยๆแต่โผล่มาคุกคามในรูปแบบที่ หลอนไปข้าง

  3. หนังเรื่องนี้เราก็ชอบนะ ตอนดูหนังนี่นั่งหลอนมาก แต่ตอนจบ ไหงเรารู้สึกฟินนิดๆแหะ 555
    เป็นฟิคแนวดาร์กที่สนุกมากอีกเรื่องเลยค่ะ เราว่าบลัดดูจะถนัดแนวดาร์กมากเลยนะคะ อ่านทุกเรื่อง สนุกทุกเรื่องเลย
    น่าสงสารนายน้อยนิดๆนะคะ เป็นพระเอก(?)แท้ๆ แต่กลับมีบทน้อย ToT

    รออ่านตอนต่อไปค่ะ

    • จบแบบฟินๆจริงๆ เราฟินตอนคุกคามนี่แหละ ให้รมณ์ปิศาจได้เขินระคนขนลุก รู้สึกเหมือนกันนะว่าตัวเองพลอตแนวนี้ลื่นกว่าแนวอื่น แบบทดสอบเด็กดีก็บอกเหมาะแนวระทึกขวัญ ฮา ดีใจมากที่ชอบ แนวนี้ไม่ค่อยนิยมในไทยนะ. รู้สึก แหวกกระแสอยู่ เขินจัง

  4. ดาร์ก แฟนตาซี……..ประมาณนี้มั๊ยคะ? ไม่เคยดูหนังเรื่องนี้เลย อันที่จริง เราเป็นคนดูหนังน้อยมาก แทบจะนับเรื่องได้เลย ชอบดูอนิเมะ กับคอนเสิร์ตอะไรทำนองนี้มากกว่า แฮะๆ =w=;;

    น้องครก.ให้ความรู้สึกว่าเหมือนมีอาการจิตหลอนอยู่หน่อยๆ จากการที่ตะโกนร้องโวยวายเรื่องอาคาชิซามะ(เรื่องนี้ขอเรียกแบบนี้ละกัน ;w; เรียกเซย์จังเหมือนทุกทีดูเหมือนจะมุ้งมิ้งไป) น้องครก.มีความพิเศษในการเห็นสิ่งเหนือธรรมชาติหรือเปล่าคะ? xD #ว่าไปนั้น ที่ดูหลอนๆนั้นก็คงเพราะว่าเห็นอะไบางอย่างเข้า แต่พูดไปก็ไม่มีใครเชื่อ เพราะ คนอื่นเขาไม่เคยเห็นเหมือนที่น้องเห็น ประมาณนี้มั๊ย?

    แต่ว่าไอ้การสรุปคดีแบบ “เอาเป็นว่า..พ่อโรคจิตข่มขืนลูกจนตั้งท้องเลยเรียกบาทหลวงมาช่วยทำแท้ง ดันเกิดการคลั่งฆ่าทุกคนเผาบ้านจนไหม้ก็แล้วกัน” เนี่ยมันชวนให้หนวดกระดิกจริงๆนะคะ คือ เล่นงี้กันเลยเร๊อะ xD

    ความจริงเราชอบเนื้อเรื่องแฟนตาซีอารมณ์ดาร์กๆนะคะ เคยร่างพล็อตฟิคแนวโกธิค-ดาร์กแฟนตาซีอะไรทำนองนี้เอาไว้เหมือนกันนะ แต่ก็ไม่มีไฟจะแต่งเลย ฮา😄 ไม่รู้จะไปลงคู่ไหนด้วย =w=”

    • จะเรียกดาร์กแฟนตาซีก็ได้จ้า ครก เรียกว่าเจอสิ่งเหนือธรรมชาติสุดหลอนมาน่าจะถูกกว่า เนื้อหามันดาร์กหดหู่ การสรุปคดีลวกๆนี่สะท้อนเรื่องจริงในสังคมทำงานของตำรวจนะ บางทีไม่ใช่ของคนใหญ่โต ก็เพิกเฉย ไม่ก็อยากตัดๆให้จบๆ มันดูมักง่ายไร้เหตุผล แต่โลกเราเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริงๆ. เราก็ชอบแนวนี้นะ ในไทยไม่ค่อยเจอเรื่องโดนๆเลย ส่วนมากนิยายฝรั่งจะมีเยอะ คงเพราะสังคมเราไม่ค่อยกล้าตีแผ่ด้วยแหละ

  5. เรื่องนี้เป็นชาย-หญิงหรอค่ะ? แค่เริ่มก็น่าสนใจมากค่ะ ^^ ส่วนตัวชอบแนวนี้มากๆ~ สู้ๆค่ะ!!? จะรออ่านตอนต่อไป ~

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s