[Fic KnB][Akakuro]The Satan//Final Chapter

 

 

[Fic  Kuroko no Basket] The Satan

Paring : Akashi x Kuroko ( Akakuro)

Rate    :  Nc-17 , Horror , thriller 

Story   : blood_hana

 

จากฟิคสดเมื่อคืนเอามาเป็นฟิคยาวแล้วค่ะ แรงบันดาลใจจากหนังเรื่อง The last exocism มี 2 ภาคจบน่อ

แล้วจะรู้ว่า ปิศาจนี่คุกคามโคตรรรรรรรรรรร

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

 

 

Final Chapter

 

 

 

โลกใบนี้มีสิ่งมีชีวิตแสนโง่เง่าและน่าขันอยู่ชนิดหนึ่ง

คือสีดำและสีขาวผสมปนเปจนเป็นสีเทา..พร้อมที่ขาวและพร้อมที่จะดำ

แปรปรวน เสแสร้ง ทรยศ หยิ่งผยอง ละโมบ เกียจคร้าน เพื่อตัวเองเสมอ

 

 

 

ครั้งหนึ่ง ‘ผม’ เคยเป็นสิ่งนั้น..สิ่งที่เรียกว่า ‘มนุษย์’

 

 

ติ๋ง…ติ๋ง…ติ๋ง

 

หยดน้ำค้างเย็นเยียบรวมตัวร่วงหล่นจากหินย้อยบนเพดานถ้ำลึก กลิ่นอับชื้นเหม็นเน่าลอยละล่องออกมาเตะจมูก หยากไย่จับเกาะไปทุกหนทุกแห่งแม้กระทั่งโครงกระดูกของผู้ที่ริอาจล่วงล้ำเข้ามาในสถานที่เร้นลับแห่งนี้

 

 

ติ๋ง..

 

 

หยดน้ำกระทบลงบนไหล่กว้างคลุมด้วยผ้าคลุมสีกาชาดปักด้ายสีทองเป็นลวดลายสัญลักษณ์มังกรสวมมงกุฎ เท้าหนักสวมบู๊ทย่ำก้าวเดินต่อไปข้ามผ่านซากศพคนตายมากมายเกินกว่าจะนับไหวอย่างไม่ยี่หระ

 

 

 

 

กา!!!!กา!!!!!!กา!!!!กา!!!!!!กา!!!!กา!!!!!!

 

 

 

อีกาแหกปากร้องลั่น ดวงเนตรสีแดงวาวโรจน์จับจ้องไปยังผู้แปลกถิ่น ข่มขู่คำรามไล่ต้อนให้บุรุษผู้นี้หวาดกลัว ทว่า..หาได้เป็นเช่นนั้น..เขากลับยืนหยัดนิ่งแล้วชักดาบออกจากฝัก

 

“เจ้า..มา..หา..ข้า…”

 

เสียงทุ้มเพรียกหาดังจากด้านหลัง หนาวเย็นจนขนคอลุกชัน บุรุษผู้สวมเกราะนักรบสีเงินลวดลายทองคำเลอค่ากว่าเกินกว่าอัศวินทั่วไปหันกลับไป..เขาพบกับเงาดำทอดยาวบนผนังถ้ำ..เงาร่างสูงใหญ่ชิดเพดานมีเขาโง้งยาวลืมตาเชื่องช้าเผยให้เห็นดวงเนตรสีทองอำพันวาววับ

 

 

แววตาประหนึ่งอสรพิษร้าย ดูลึกล้ำหนาวเหน็บเปี่ยมประสงค์ร้าย

แววตาของ ‘ปิศาจ’

 

 

“ข้าอยากจะขอยืมพลังของเจ้า ‘ลูซิเฟอร์’ ” นามของปิศาจตนนั้นกับคำขอ..ที่ควรจะอ้อนวอนหาพระผู้เป็นเจ้า กลับกลายเป็นสิ่งชั่วร้ายที่สิงสถิตอยู่ในถ้ำลับแลแห่งนี้ ปิศาจนามลูซิเฟอร์หัวเราะคำรามกึกก้อง เหล่าอีกาสัตว์รับใช้ของมันแผดเสียงผสมโรงราวกับว่าพวกมันทั้งหลายกำลังหัวร่อกับความน่าสังเวชของมนุษย์ผู้นี้

 

 

“รู้หรือไม่ ว่าการขอพรจากปิศาจจะนำพามาซึ่งการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม”

 

 

“ข้ารู้..ข้าก็หาได้เสียดายชีวิต” ดวงตาสีแดงคมของบุรุษผู้มาเยือนจ้องตอบเนตรสีอำพันอย่างไม่หวั่นเกรง

“เพื่อประเทศราคุซัน..เพื่อชายาของข้า..เพื่อลูกของข้า”

 

 

ความปรารถนาเสียสละอันแรงกล้าเพื่อปกป้องสิ่งที่ตนรัก..แม้ว่า..เส้นทางนั้นช่างดำมืดยิ่งกว่าตกนรกก็ตาม

เพื่อที่เราจักไม่สูญเสียอะไรอีก..โปรดอภัยให้กับการตัดสินใจที่ไม่บอกแก่เจ้า

‘องค์หญิงคุโรโกะ’

 

 

 

“ได้…ถ้าเจ้า..ปรารถนาพลังของข้า..ข้าจักให้เจ้าตามคำขอ องค์ชายอาคาชิ”

 

 

 

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของทุกสิ่งแลกมาซึ่งความทุกข์ทรมาน

 

 

สงครามอันยาวนาน..ภัยคุกคามจากประเทศคิริซากิไดอิจิ..เนิ่นนานจนเข้าสู่ฤดูกาลเหมันต์ พลังแห่งปิศาจต่อกรกับกองทัพมหาศาลได้เรื่อยมา ทว่า..ก็ต้องแลกกับตัวตนที่ถูกกลืนกินไปทีละนิด

 

 

บาปทั้ง 7 ยั่วเย้าอยู่ในกายา..กระตุ้นให้ถวิลหาเป็นนักหนา

รู้ตัวอีกที..ก็เผลอทำร้ายดวงใจที่รักยิ่งลงไป…ตัณหายากควบคุมหมายขืนใจทั้งๆที่ ‘เธอ’ ตั้งครรภ์อยู่จนต้องคลอดก่อนกำหนด

 

 

คำขอโทษในความผิดครานั้นยังไม่ทันได้เอ่ย ทัพของศัตรูเข้าประชิดเมือง เขานำกองทัพไปปรามหารู้ไม่ว่าเป็นแผนลวง

กว่าจะรู้อีกที…ยอดดวงใจที่รักยิ่งถูกฆ่าตายอย่างทารุณกรรมในปราสาท บนเตียงกว้างที่เราสองหลับนอนแนบชิด

 

 

“องค์หญิงคุโรโกะ”

 

 

ชายาถูกทหารชั่วเหล่านั้นบุกปราสาทรุมโทรมทั้งๆที่ยังตั้งท้องและกำลังคลอด ศพหมอตำแยกับสาวใช้ถูกฆ่าตายนอนเกลื่อนพื้น มือแกร่งเปื้อนเลือดศัตรูสั่นระริกทิ้งดาบลงกับพื้นจับมือเล็กบางขาวซีดเย็นเยียบขึ้นมาวางทาบแก้ม

“ไม่..ไม่จริง..ได้โปรด..บอกทีว่านี่เป็นเพียงแค่ฝัน” พร่ำเสียใจที่สุด..มองร่างเปลือยเปล่ายับเยินโชกน้ำกามของพวกทหารมากมาย..โลหิตเปื้อนเตียงเป็นวงกว้าง ดวงตาเหลือบเห็นสายสะดือเด็กทารกถูกตัดออกทิ้งไว้ข้างศพชายา เจ้าชายหนุ่มเห็นเช่นนั้นก็รู้ทันทีว่านี่เป็นสานส์จากฝ่ายตรงข้าม

 

 

ลูกของเรายังมีชีวิตและถูกลักพาไป

สิ่งที่ต้องปกป้องสูญสลายไปแล้ว 2 สิ่ง ประเทศโดนถล่มจนย่อยยับ หญิงผู้เป็นที่รักตายจากไป

 

 

 

เหลือเพียงอีกหนึ่ง ทว่า..ท้ายที่สุดก็ไม่ทันกาล

 

 

ดวงเนตรสีแดงกับข้างซ้ายที่แปรเปลี่ยนเป็นทองอำพันจากการหยิบยืมพลังจากปิศาจเบิกโพล่งสุดชีวิต..บุตรวัยทารกตัวยังแดงอยู่แท้ๆถูกราชาแห่งคิริซากิไดอิจิปาดคอต่อหน้าต่อตาเมื่อเขาบุกไปทวงลูกคืนมา

 

 

 

 

ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าได้ลูกชายหรือลูกสาว..ไม่ทันได้สัมผัส ‘ลูก’ ก็ด่วนต้องจากลา

 

 

“เหตุใดกัน!!!ข้าทำสิ่งใดผิด!!ข้าปฏิบัติตนอยู่ในศีลธรรมดีงาม!!ข้าแค่ต้องการปกป้องสิ่งสำคัญจากน้ำมือคนชั่วช้าสามานย์!!” ตะโกนก้องฟ้าถามหาในชะตากรรมที่กำลังเผชิญ..วอนขอความเห็นใจ กลับมีเพียงสายลมหนาวเหน็บและความว่างเปล่าจากพระผู้เป็นเจ้า

 

 

 

พระองค์ใยจึงไม่เข้าข้างข้า..แม้แต่ไม้กางเขนสัญลักษณ์ที่เคารพมาช้านานก็เป็นใจช่วยเหลือราชาสารเลวผู้นั้น

 

 

 

“พระเจ้า..ทอดทิ้งมนุษย์แต่แรกแล้ว” บุรุษผมแดงผู้เป็นองค์ชายร่ำไห้ทั้งเสียงสั่นเครือ

 

กระทั่งคมดาบของทหารองค์รักษ์ศัตรูปาดคอ ชีวิตที่กำลังดับสิ้นจึงได้ตระหนักทั้งที่สติพร่ามัว ดวงเนตรต่างสีน้ำตาไหลรินมองศพของทารกที่ถูกโยนทิ้งลงกับพื้น มือน้อยๆที่ไม่มีวันได้กอบกุม ไม่มีวันได้เห็นการเติบโตก้าวเป็นกษัตริย์หรือราชินีที่ดีต่อในภายภาคหน้า

 

 

พระเจ้าน่าชิงชัง!!!มนุษย์น่าสะอิดสะเอียน!!!

โลกใบนี้มันผิดเพี้ยนไปหมด!!!สกปรก!!!โสโครก!!!

 

 

 

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”

ความแค้นระเบิดทุกสิ่งเป็นจุล…ทุกชีวิตในประเทศคิริซากิไดอิจิถูกกวาดล้างไม่มีสิ้นซากด้วยน้ำมือเจ้าชายผู้สูญสิ้นทุกสิ่งอันเป็นที่รัก..หมดแล้วซึ่งศรัทราอันดีงาม

 

 

 

ความคั่งแค้นสะสมในหัวใจไม่เหลือแล้วซึ่งความเป็นมนุษย์

ถูกย้อมเป็นสีดำ..ที่มืดหม่น..ล้ำลึกยิ่งกว่าสิ่งใด แม้แต่ปิศาจเองยังต้องสะพรึงกลัว

 

 

 

 

“ความ..ชั่วร้าย..เกิน..หยั่งถึงนี่..อึก!!อะไรกัน? เจ้า..เป็นแค่มนุษย์ชั้นต่ำ!!”  ปิศาจลูซิเฟอร์หมดสภาพกลายเป็นอีกาแก่ๆขนสีดำร่วงเป็นกระจุกปีกหักนอนกับพื้น พ่ายแพ้ให้กับมนุษย์ที่หยิบยืมพลังไปใช้ องค์ชายอาคาชิกลับมาที่ถ้ำในสภาพเลือดโชลมทั้งร่าง กลิ่นคาวคลุ้งคลั่กหอมหวานอบอวลทุกย่างเท้าที่ก้าวเดินเข้ามา

 

 

ไม่ได้กลับเพื่อมอบดวงวิญญาณเป็นค่าตอบแทน แต่มาเพื่อช่วงชิงพลังทั้งหมดไปเป็นของตัวเอง!!

 

 

“ข้า..ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป..ข้าคือปิศาจนามว่า ‘อาคาชิ’ “

 

 

คมฟันฉีกกระชากกลืนกินราชาแห่งปิศาจ รับความชั่วช้าสามานย์ ซึบซับมหาบาปทั้ง 7 เข้ามาวนเวียนในกายา

 

 

 

เจ้าชายอาคาชิ ’ตาย’ ไปแล้ว มีเพียง ‘ราชาแห่งปิศาจอาคาชิ’

 

 

.

.

.

 

 

 

 

 

“ผ่านมาพันปีแล้วสินะ”

 

ราชาปิศาจแห่งนรกภูมิ สถานที่ล้อมรอบไปด้วยลาวาและโลกันต์ลุกโชนไปทั่ว เสียงหวีดร้องเหล่าดวงวิญญาณชั่วช้าที่ต้องตกลงมาสถานที่แห่งนี้..ถูกล่อลวงโดยปิศาจให้กลายเป็นที่รังสรรค์แสนสนุกสนาน ความวิปริตทุกหนทุกแห่ง กลืนกินดวงวิญญาณมนุษย์ที่ปรารถนาเข้ามาขอแลกเปลี่ยนเพื่อสนองตัณหา

 

 

เป็นเช่นนี้มาตลอดนับพันปี  น่าเบื่อหน่ายนักในสายตาของผู้เป็นราชา

 

 

 

มือเรียวยาวเคาะที่เท้าแขน เอาเล็บสีดำแหลมขูดกับขอบราวโครงกระดูกสีดำไปมา นัยน์ตาสีแดงคมเย็นชาไม่เข้าคู่กับดวงเนตรสีทองอำพัน กวาดมองดินแดนแห่งนรก..สถานที่สิงสถิตของปิศาจจากบังลังค์แห่งราชันย์ประดับวางไว้สูงสุดแห่งบนยอดเขา

 

“โลกมนุษย์ตอนนี้หิมะตกล่ะเซย์จัง” ปิศาจมือขวาเรโอะบอกเล่าสภาพโลกเบื้องบนหลังจากที่ออกไปร่อนเร่ล่อมนุษย์คลายความเบื่อหน่ายกลับมาพร้อมกับดวงวิญญาณสาวทรงโตที่เปี่ยมราคะในอ้อมแขน ก่อนฉีกร่างนั้นเป็นชิ้นๆแล้วกลืนกินเข้าปาก

 

 

เหมันต์มาเยือน..เกล็ดน้ำแข็งร่วงราจากผืนฟ้า

ช่างหนาวเหน็บ โดดเดี่ยวและอ้างวางนัก

 

 

“ผมเกลียดฤดูหนาว”

 

 

 

ฤดูกาลที่พรากทุกสิ่งอันเป็นที่รักไป

 

 

 

ราชาปิศาจ..มีพลังมากมายมหาศาลจนไม่จำเป็นต้องออกไปล่าเหยื่อก็สามารถอยู่ได้เป็นพันๆปี และที่สำคัญเขาชอบที่จะรอให้มนุษย์ชั้นต่ำเหล่านั้นทำพิธีเรียกมากกว่า เมื่อคล้อยหลังปิศาจเรโอะแปลงกายเป็นงูอสรพิษเกล็ดสีดำขลับเลื่อยจากไป เปลือกตาบางปิดลงเข้าสู่นิทราเงียบๆ

 

 

 

 

รอคอยเพียงเธอ..ดวงวิญญาณเพียงหนึ่งมานานนับพันปี

‘เธอ’ ที่ทำให้บุรุษผู้นี้ยอมขายวิญญาณให้กับปิศาจ หันหลังให้กับพระผู้เป็นเจ้า..ที่ไม่เคยใยดีมนุษย์

 

 

 

“!!!!!”

 

จมูกโด่งได้รูปรับกลิ่นแปลกประหลาด..กลิ่นหอมรัญจวนใจลอยละล่องเข้ามาจนราชาปิศาจต้องสะดุด ปิศาจหลายตัวถึงกับชะงักกิจกรรมวิปริตต่างๆนาๆไม่ว่าจะเซ็กส์หมู่ กินกันเอง เสพติดดวงวิญญาณ ทุกตัวตนมองซ้ายขวาหน้าหลัง รู้สึกหิวกระหายอย่างบอกไม่ถูก..ช่างเป็นสิ่งที่เย้ายวนจนลืมไปเสียสิ้นกับดวงวิญญาณมนุษย์ผู้ตกหลุมในเงื้อมมือพวกเขา

 

“ดวงวิญญาณบริสุทธิ์ล้ำลึกนี่..อะไรกัน?” ราชาปิศาจอาคาชิลืมตาตื่นตะลึง เล็บที่ขูดกับขอบเก้าอี้จนเป็นรอยหยุดชะงัก  เขาหลับตาลงอีกครั้งสูดดมกลิ่นหอมหวานประหนึ่งดอกไม้แรกแย้มดวงนั้น

 

 

 

 

“สัญญากับข้า ว่าท่านจะกลับมา ‘องค์ชาย’ “

 

 

 

บุรุษผมแดงลืมตาโพล่งฉายแววตื่นตระหนกปนเปกับความปรารถนายิ่งยวด ยิ่งเพ่งหาดวงวิญญาณปริศนานั่นยิ่งหิวกระหายจนไส้กิ่วอยากครอบครองจนมือสั่นตื่นเต้น ปากแสยะยิ้มกว้างฉีกจนเห็นฟันขาวแหลมคม  เหล่าปิศาจตกตะลึงหันไปมองยอดเขาสูงสุดอันเป็นที่ตั้งแห่งบังลังค์ราชันย์ผู้ยิ่งใหญ่กับฝูงอีกานับล้านบินปกคลุมท้องฟ้าสีแดงฉาน ร่างสูงสยายปีกสีดำกระพือบินออกไป ตามด้วยเหล่าสัตว์ข้ารับใช้ที่บินตามมาติดๆ

 

 

“มาแล้วสินะ”

 

.

.

.

 

 

“ฟู่…”

 

เกล็ดหิมะตกลงมาแตะลงปลายนิ้วป้อมสวมถุงมือไหมพรมสีดำ ก่อนจะละลายสลายหายไป ดวงตากลมโตสีอ่อนเบิกกว้างฉายแววตื่นเต้น กลอกมองขึ้นท้องฟ้าสีครามยามเช้าที่ถูกต้นไม้ใหญ่ในป่าสูงชะลูดบดบังทัศนียภาพไปบ้าง เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆวัยเพียง 6 ขวบกับการออกมาเดินเล่นในป่าครั้งแรกพ่นลมหายใจออกเป็นควันขาวพลางกระชับเสื้อผ้าพันคอไหมพรมสีดำตัดเสื้อกันหนาวสีขาวขนแกะขึ้นมาปิดปากเล็กๆ

 

 

“สวยจัง”

 

เด็กตัวน้อยกับผมสีฟ้ายาวประบ่าชี้กระดกยุ่งไปมามองทุ่งดอกเดซี่สีขาวขึ้นท่ามกลางกองหิมะรายล้อม ยังรอดพ้นจากฤดูกาลเช่นนี้ได้อย่างแข็งแกร่งนัก ขาสั้นๆวิ่งกระโดกกระเดกเข้าไปเด็ดดอกไม้ใส่ตะกร้าซึ่งบรรจุขนมปังแซนวิชไว้

 

 

 

 

“มา..หา..ผม…”

 

 

 

เสียงทุ้มเย็นกระซิบในสายลมหนาวที่พัดผ่าน เด็กหญิงตัวน้อยชะงักมือที่กำลังจะเด็ดดอกเดซี่ต่อไป เธอลุกขึ้นช้าๆจากทุ่งหญ้าเล็กๆ มองไปรอบกายด้วยสีหน้างวยงง

 

“นั่นใครคะ?”

 

 

 

 

กา!!!กา!!!!

 

 

อีกาโผบินจากกิ่งไม้ตัดหน้าเด็กหญิงตัวน้อย ทำเอาเธอเสียหลักตกใจล้มหงายหลังก้นจ้ำเบ้า มือป้อมลูบสะโพกใต้กระโปรงยาวสีกรม ถึงจะหน้านิ่งไร้อารมณ์แต่น้ำตาคลอออกมาหน่อยๆกับความเจ็บร้าว

“มีถ้ำอยู่ตรงนี้ด้วยเหรอ?” ความซุกซนอยากรู้อยากเห็นของเด็กสังเกตเห็นทิศทางที่อีกาบินเข้าไป..ถ้ำขนาดใหญ่มืดทึบซ่อนอยู่หลังเถาวัลย์ ขาสั้นๆก้าวเดินเข้าไปอย่างช้าๆ มองถ้ำอย่างระแวดระวังขณะที่อีกใจก็อยากเข้าไปสำรวจ

 

 

 

ตึก…ตึก…ตึก

 

 

แบบนั้นแหละ…มาหาผม..ก้าวมา..ก้าวเข้ามา…

 

 

 

ตึก…ตึก…ตึก…ตึก

 

 

เงาดำมีเขาโง้งทอดปรากฏในเงา..ซ่อนเร้นในถ้ำปริศนา โดยที่เด็กหญิงเรือนผมสีฟ้าไม่อาจมองเห็นได้ มือประดับเล็บแหลมยื่นไปหาเด็กน้อยอย่างช้าๆ เช่นเดียวกับฝีเท้าเล็กๆก้าวเข้ามาใกล้ปากถ้ำทีละนิด..ทีละนิด

 

 

 

ก้าวมา…ก้าวมา…ก้าวมาก้าวมาก้าวมาก้าวมาก้าวมาก้าวมาก้าวมาก้าวมาก้าวมา

 

 

 

“เท็ตสึยะ!!!!” เสียงตะโกนเรียกทำให้เด็กตัวน้อยหยุดชะงักเท้า ห่างจากปากถ้ำเพียงแค่ไม่กี่เซน และห่างจากเงามือของราชาปิศาจอีกนิดเดียวเท่านั้น นัยน์ตาต่างสีมองร่างเล็กๆตัวน้อยที่พยายามชะโงกหน้าเข้าไปมองในถ้ำเป็นครั้งสุดท้ายก่อนเบนความสนใจวิ่งกลับไปหามารดาที่ยืนรอใต้ต้นสน

 

“กลับบ้านกันจ้ะ อากาศเริ่มเย็นแล้ว”

“ค่ะคุณแม่”

 

 

เด็กตัวน้อยจับมือแม่ผู้มีเรือนผมสีเดียวกันเพียงแต่ยาวกว่าและถักเปียข้างไว้พาดบ่าเดินไปตามเส้นทางถนนลูกรังกลับเข้าสู่หมู่บ้านอิสึโมะที่ห่างไม่ไกลนัก ทั้งหมดสะท้อนอยู่ในดวงเนตรของปิศาจอาคาชิ

 

 

ใบหน้าไร้อารมณ์ ดวงตาสีฟ้าดั่งนภาสดใสและเส้นผมสีจาง

ตัวตนเรือนลาง..แม้กลับชาติมาเกิดใหม่ก็ยังบริสุทธิ์ผุดผ่องเหมือนหิมะ

และที่สำคัญ

 

 

“พระเจ้าคิดลองดีกับผมสินะ ถึงให้องค์หญิงของผมเกิดมาเป็นดวงวิญญาณบริสุทธิ์เช่นนี้” ราชาปิศาจนามอาคาชิฉีกยิ้มแสยะกระหายชัยชนะ ตาสองสีไม่เข้าคู่พราวระริกมองตรงไปยังหมู่บ้านถัดไปไม่ไกลนัก เหล่าอีกาบินลงมาเกาะตามกิ่งก้านต้นสนในป่าสูงชันจำนวนมากมายเกือบ 50 ตัวเป็นอย่างต่ำ ดวงเนตรสีแดงก่ำหันไปทิศทางเดียวกับนายเหนือหัวผู้เร้นกายในถ้ำปิศาจ

 

 

“ผมจะต้องชนะและจะไม่มีวันปล่อยเธอไปอีก คุโรโกะ เท็ตสึยะ”

 

 

 

 

 

 

พระผู้เป็นเจ้ากับราชาปิศาจ…กับหนึ่งดวงวิญญาณบริสุทธิ์ที่จะกำหนดชะตามนุษยชาติ

ปฐมบทแห่งการทดสอบจึงได้เริ่มต้นขึ้น!!!

 

 

 

 

FIN

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++

 

ปิดไหแล้วจ้าาาา จบแล้วสำหรับฟิค the satan แรงบันดาลใจจากหนัง the last exocist

ตอนสุดท้ายเป็นมุมมองของราชาปิศาจ เป็นการสรุปเนื้อหาคร่าวๆของ the satan : ภาค the beginning ที่เราลงเฉพาะฟิคสดเท่านั้นค่ะ ใครอยากอ่านภาคอดีตชาติแบบละเอียดต้องย้อนทวิตเตอร์เราเอานะ

 

เป็นเรื่องที่ท่านค่าตัวแพงโคตรๆ คอสตูมอลังการเหลือเกิน ปรากฏตัวได้แบบหาได้ปกติซักฉาก มาไม่เคยเต็มองค์ ปาอีกาเป็นว่าเล่น ทารุณกรรมสัตว์ปีกสุดๆ ฮาาาาา

 

บลัดขอขอบคุณทุกๆคนมากๆนะคะที่ติดตามฟิคแดงดำเรื่องนี้มาจนจบ ขอบคุณทุกคอมเม้นและก็ทุกคนอ่าน นักอ่านเงาก็ขอบคุณนะคะที่สนใจฟิคดาร์กๆสไตล์หลอนๆของเรา นี่เป็นฟิคแรกเลยที่แต่งหลอนโดยเอาผีสางเทวดามาใช้ ซึ่งโดยปกติแล้วเราไม่ถนัดแนวผีปิศาจหรืออดีตชาติมาก ไม่รู้จะออกมาดีไหม ถือเป็นความท้าทายอย่างหนึ่งเลยก็ว่าได้

 

จากนี้ไปจะพยายามทยอยๆปิดไหฟิคและก็หากมีผลงานใหม่ก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะค้าาาาาา

 

ลงแฟนอาร์ตจากผู้อ่านจ้า

 

MM.Mixxa

1601405_410141219140435_5174079214261738934_n

 

 

Frame Kawaii

10801887_10204885662895267_7809927332681833273_n

 

 

สาวน้อย น่ารัก

10917831_690637004368129_6854097833086271620_n 10931004_692149547550208_1784888966967589175_n

 

 

ขอบคุณอีกครั้งนะคะ

ไปก่อนนะคะ บายจ้าาาา

10 thoughts on “[Fic KnB][Akakuro]The Satan//Final Chapter

  1. ยินดีด้วยค่า ปิดไหไปหนึ่ง//จุดพลุฉลอง
    คือท่านมาโหดทั้งเรื่อง บทส่งท้ายนี่ซอฟท์สุด555 เเต่ก็ยังคงความหน่วงไว้เหมือนเดิม
    ตอนช่วงบีกิน นายน้อยเรียกได้ว่า สิ่งที่รักโดนพรากไปหมดสิ้นจริงๆ แล้วหมดไปอย่างโหดเหี้ยมมาก คือท่านสอนน้องในชาติใหม่จริงๆ สอนถึงสิ่งที่ท่านเผชิญให้น้องได้รับรู้เเบบเดียวกัน แล้วก็พามาสร้างครอบครัวสุขสันต์กันต่อไป
    เเต่เราชอบช่วงบีกินมากนะคะ มีเหตุมีผลมากที่นายน้อยตัดสินใจเป็นปิศาจ ยึดอำนาจซะเองเลย เมื่อศรัทธาอันเเรงกล้าไม่ช่วยอะไร จึงได้พลิกกลับด้านเลยจริงๆ แต่ท่านก็ยังรอน้องจริงๆนะคะ ยึดติดมาก แถมเกิดมายังพ่วงความหอมหวานที่ปิศาจอยากลิ้มลองอีก ซื้อ1ได้ถึง2จริงๆ555
    ขอบคุณที่แต่งฟิคสนุกๆให้อ่านกันนะคะ และจะรอคุณบลัดเปิดไหใหม่ด้วย555

    • บทสุดท้ายเบาลงมาก 555 เราสรุปบีกินให้ผ่านมุมมองท่านโดยคร่าวๆ จุดประสงค์ตอนนี้คือ อยากให้เข้าใจความต้องการของอาคาชิ สิ่งที่อาคาชิเจอมาคือเป็นสันดานของมนุษย์อย่างแท้จริง ปิศาจทำแค่วางหมาก ถ้ามนุษย์ไม่ไขว้เขว่ก็ไม่เกิดเรื่องแบบนี้ ท่านสูญเสียหนักมาก ไม่ได้อะไรซักอย่างจากที่ดีๆเลยเลวสุดติ่งไปเลย มาเป็นปิศาจโดยสมบูรณ์เลยโหดอย่างที่เห็น ถ้าแม่ไม่เรียกน้องโดนลากเข้าถ้ำแล้วตั้งแต่6ขวบ ฮาา

  2. ยินดีด้วยน่ะครับ ที่แต่งจบแล้ว เจ๊บลัดๆๆๆ ^^
    สงสารคุโรโกะจิสงสารสุดๆเลยโดนข่มขืนตอนทำคลอด แง้ๆๆๆๆ มิน่าอาคาชิจิถึงกลายเป็นปีศาจ แต่ที่รอคนอัญเชิญเนี่ย น่าจะน้อยน่ะครับ เพราะชื่อไม่ค่อยคุ้นหูเท่าไร เหมือนลูซิเฟอร์ เอย แอมไมอุสเอย เรื่องนี้ผมไม่ชอบแค่จุดเดียวเองอ่ะ คือ
    ผมตายๆๆๆๆๆ แง้ๆๆๆๆๆๆ T^Tตายแบบไม่หล่อต่างหาก นึกว่าได้สละชีวิตเพื่อสาวสวยๆซะอีก โดนจูออนอาคาชิจิหักคอตายๆๆ. รวมเล่มไวๆน่ะครับจะรอ ^^

    • จ้าา รวมเล่มมีแค่บลัดดี้กับknl ส่วนเรื่องนี้คิดว่าไม่น่าจะรวมนะ นี่รู้สึกโล่งไปอีกเปราะ สิ่งที่ อคช เจอมาหนักหน่วงจนผลักดันสู่ด้านมืด คนอัญเชิญท่านก็มีอยู่ ขโมยพลังลูซิเฟอร์มา ถ้าอัญเชิญลูซิเฟอร์หรือชื่อท่าน ท่านก็ออกมานะ คือๆกันอยู่

  3. มาร่วมจุดพลุฉลองกับบลัดค่ะ
    ในที่สุดก็ปิดไหไปได้อีกหนึ่ง
    อ่านตอนนี้แล้วรู้สึกสงสารท่านขึ้นมากทันที
    เข้าใจอารมณ์เลยว่าคนหมดศรัทธาในความดีมันเป็นยังไง
    ไหนๆแสงสว่างก็ไม่ช่วยอะไร
    เลยเข้าด้านมืดแบบสุดโต่งไปเลย
    คือใจถึงมากนะที่ตัดสินใจแบบนั้น

    ปล แอบหวังฉากปั๊มทายาทของราชากับราชินีนะคะ >///<

    • ขอบคุณค่าาาา รู้สึกโล่งใจปิดไหได้ไปหนึ่ง ถ้าท่านพลาดก็คือเสียทุกอย่างเลยนะ ตอนนั้นใจนี่แบบจะเอาพลังมาให้ได้ ความชั่วเลวทะลุเกจ ลูซิเฟอร์เลยแพ้. แอบหวังฉากเรทเหรอ ฮาาาา เห็นหลายคนคาดหวัง ถ้ามีอาจจะปล่อยตอนพิเศษ จัดอิโรติกนะคะ ถ้ายังมีไฟนะ 555

  4. รอมาเป็นพันปีเลยจริงๆ น่าสงสารจัง แต่สุดท้ายคุโรโกะก็ระลึกชาติได้สินะ ดีใจด้วยยย (เราในฐานะมนุษย์ไม่สมควรจะดีใจสินะ ฮือ)
    ว่าแต่ ความทรงจำดีๆ ในสถานบำบดจิตเยาวชนหญิง หายไปหมดเลยเหลือแต่กองเลือด โฮก!! (แต่ตอนที่ขับไล่คุโรโกะก็น่าชิงชังสุดๆ)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s