[AuFic KHR][10069]punish for you/Part16

[AuFic KHR] punish for you

Paring : 10069(สายC)

Rate: Nc 21

Story by :blood_hana

 

+++++++++++++++++++++++++++++

Part 16

 

 

 

 

 

ถนนลาดยางอย่างดีแออัดไปด้วยรถหลากหลายยี่ห้อ หลากหลายรูปแบบแออัดเนื่องจากจราจรคับคั่งยามค่ำคืน  ค่อยๆขับเคลื่อนออกจากย่านเมืองนามิโมริเข้าสู่มหานครแห่งกรุงโตเกียว   เมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นศูนย์รวมความเจริญในทุกๆอย่าง ไม่ว่าจะด้านธุรกิจการค้า   ตึกสูงระฟ้าใหญ่โตโออ่า   สังคมไฮโซและ…

 

 

แอ๊ดดดด

 

 

รถแท็กซี่สีเหลืองคันหนึ่งชะลอจอดลงข้างทาง  ประตูหลังเปิดออกพร้อมกับร่างสีขาวบริสุทธิ์จับมือสตรีผมสีชมพูยาวสลวย ใบหน้าของหล่อนงดงามเสียจนคนทั้งหลายที่ผ่านไปมาในแถวนั่นต้องเหลียวมอง  เช่นเดียวกับความหล่อเหลาเสมือนเทวรูปในวิหารของเรือนผมสีพิสุทธิ์……แสงสีชมพูม่วง เขียวน้ำเงินฉายสลับไปมาของสถานรื่นเริงฉาบลงบนร่างของคนทั้งสอง  ก็มิได้ทำให้ภาพความน่าศรัทธราของชายหญิงลดหลั่นลงไป…

 

 

คนสองคนเดินจูงมือกัน..พูดคุยยิ้มแย้มสนุกสนาน ควงคู่กัน…เข้าไปในตึกสูงห้าชั้น

 

แสงไฟหลากสีส่องลอดออกจากช่องหน้าต่างเป็นระยะ พอๆก็เสียงเพลงกระหึ่มดังมากเสียงจนเล็ดลอดออกมาเสียจนคนที่เดินขวักไขว่ตามถนน และรถยนต์ที่ขับผ่านไปมาได้ยินเสียงเด่นชัด    “จอดรถตรงนี้ค่ะ”  เสียงหวานล้ำเอ่ยปากออกคำสั่งกับคนขับรถแท็กซี่สีชมพู

 

 

จำนวนเงินพอดีกับค่าแรงถูกส่งเข้ามาในมือกร้านของคนขับ  ก่อนผู้โดยสารจะเปิดประตูลงจากรถออกมา

 

 

ร่างเพรียวน่าทะนุถนอมของเด็กสาวผมสีไพลินมัดทวินเทล…ในชุดนักเรียนมัธยมปลายเข้ารูป  ใบหน้าสวยโฉบโดดเด่นแม้ไม่แต่งหน้านั่น  ทำเอาบุรุษแถวนั่นชะงักขาเดินมองตาค้าง  ประกอบกับความวัยเยาว์เพียงแค่ 17-18 ปี  ทำให้หนุ่มใหญ่เล็กถึงกับใจเต้นส่ำ อารมณ์ทางเพศคุกกรุ่นอยากเคี้ยวหญ้าอ่อนหวานล้ำนี่ขึ้นมา

 

 

มุคุโร่รู้สึกแย่เอาเสียมากที่ดันมอยู่ในสถานที่รวบรวมคนกลางคืนแบบนี้  นัยน์ตาสีไม่เข้าคู่หยิ่งทระนงเริ่มสั่นแสดงความหวาดหวั่นในใจออกมา..

 

ทั้งๆที่ไม่ต้องไปสนใจคนๆนั่นก็ได้  แต่ไม่รู้ทำไม พอเห็นอาจารย์ที่ปรึกษาควงหญิงอื่นแบบนั้น….

รู้สึกตัวอีกที…หล่อนก็สะกดรอยตามพวกเขาจนมาถึงสถานที่แห่งนี้เสียแล้ว…

 

 

 

 

“ทำไมคุณถึงได้มาที่แบบนี้นะ?” มุคุโร่มุ่นคิ้วลง  ก่อนตัดสินใจรวบรวมความกล้าเดินเข้าไปในตึกสูงตรงหน้า

เบื้องหน้าทางเข้าเป็นประตูกระจกบานใหญ่  และบันไดเตี้ยทำเป็นทรงโค้งครึ่งวงกลมส่องแสงหลากสีกระพริบไปมาชวนมึนหัว  มีคนสวมสูทชุดดำสนิทใส่แว่นตากันแดดดำจนไม่อาจคาดเดาได้ว่าเป็นใครยืนทำท่าขึงขังเช็คตรวจคนที่จะเข้าไปในตึก

 

 

“เฮ้ยๆเธอนะ!!” ชายสายสูทเดินเข้าขวางทางมุคุโร่  ขาเพรียวถึงกับชะงักฝีเท้าลงทันที

“อายุไม่ถึง 20 ไม่อนุญาต”  บุรุษเฝ้าทางเข้าอีกคนเอ่ยเสียงเข้มสมทบ

 

 

 

นัยน์ตาสองสีหรี่มองหงุดหงิดไม่พอใจออกมา  ทว่า…กลับมีเสียงๆหนึ่งดังขึ้นจากด้านหลัง  เรือนผมไพลินหมุนตัวกลับไปมองพบชายร่างท้วมสูทสีเงินอายุระนาม 50 กว่าๆ สูบไปป์จนได้กลิ่นยาฉุนลอยคละคลุ้งออกมา  ข้างๆร่างนั่นมีชายหนุ่มใสสูทสีดำเกือบ 5 คน คอยอารักขาอยู่   “ไม่เอาน่า  อย่ารังแกเด็กแบบนั่นสิ..เด็กเขาคงอยากรู้อยากเห็น”

ได้ผล…คนทั้งสองชะงักตัวนิ่งโค้งเคารพชายแก่ลงพุงนั่น  “นะ..นายท่าน!!แต่กฎหมายสถานบันเทิงมัน…”

“เอาน่าๆ เนียนๆไปจะเป็นไรไป”  ชายร่างท้วมหัวเราะร่าเสียงดัง  ยักไหล่ไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับคำเตือนของลูกน้องเขา

ก่อนจะใช้ขาสั้นสวมรองเท้าหนังสีดำขัดเงาเข้ามาใกล้เด็กสาวด้วยรอยยิ้มไมตรี “ตามสบายนะหนู นี่ผับของป๋าเอง”

เรือนผมไพลินรู้สึกได้ถึงสายตาเล้าโลมร่างกายเธอภายในลูกตาเล็กดำนั่น  แม้จะรู้สึกขยะแขยงจนอยากถอยหนีแต่จุดประสงค์ที่เธออยากเข้ามาสืบเรื่องของเบียคุรัน กลับทำให้สาวน้อยผมทวินเทลปั้นหน้ายิ้มยั่วยวนขอบคุณอีกฝ่าย

“ขอบคุณค่ะ คุณ…?”

 

 

“ป๋าชื่อสึบารุ  ไกโด   ไหนๆก็แล้ว เข้าไปด้วยกันดีกว่านะ..เด็กอย่างหนูมากับป๋าจะได้ไม่มีใครมาถามมาก”  เจ้าของผับนามว่าไกโด เดินตรงเข้ามาประชิดมุคุโร่ ตามด้วยร่างสูงชุดดำบอดี้การ์ด5คนล้อมหน้าหลัง จนเรือนผมไพลินรู้สถานการณ์ตัวเองว่ามิอาจถอยหนี หรือปฏิเสธได้ ที่ทำได้คือเพียงแค่แสร้งยิ้มเข้าไว้…เดินเคียงคู่ชายเฒ่าสูทเงินเข้าไป

 

 

 

 

 

 

เสียงเพลงเปิดกระฮึ่มดังสนั่นจากลำโพงยักษ์ 3 ตัว  บนเวทีมีสาวหุ่นสะโอดสะองในชุดนุ่งน้อยห่มน้อยขยับร่างส่ายตัวเต้นตามจังหวะเพลงแด๊นซ์มันส์ในท่าทางหวาบหวิวกับชายหนุ่มแดนเซอร์ เรียกเสียงกรีดร้องของผู้เข้ามาหาความสนุกสนานยามราตรี   ล่างเวทีอัดแน่นไปด้วยกลุ่มหนุ่มสาวทุกวัยขยับร่างดิ้นราวกับถูกไฟลวกแต่สีหน้ากลับฉายแววสนุกสนาน  บ้างก็มึนเมา  บ้างก็เต็มไปด้วยราคะ  เสียจนมุคุโร่รู้สึกสะอิดสะเอียนระหว่างเดินแหวกกลุ่มชน แม้จะมีพวกของไกโดคอยกันท่าให้   ร่างเพรียวจึงไม่โดนบรรดาพวกบุรุษทั้งวัยหนุ่มฉกรรจ์ไปจนถึงตาเฒ่าเข้ามายุ่งย่ามให้เธอรำคาญใจหรือหวาดกลัว….

 

 

“เอาล่ะๆนั่งนี่เลยแม่หนู…” ไกโดฝ่ากลุ่มคนจนมาถึงโซฟาสีแดงแสบสีสันในมุม VIP ซึ่งจะตั้งอยู่บนชั้นลอย  ร่างท้วมทรุดนั่งลงบนโซฟาสีแดง ก่อนจะใช้มือหนาสวมแหวนทองประดับเพชรพลอยหลากสี 3- 4 วงบ่งบอกฐานะตบเบาะรองนั่งข้างๆที่นั่งของเขา  ราวกับป๋าเรียกอีหนูมานั่งดริ๊ง   อัญมณีสองสีหรี่ตามองชายแก่ตรงหน้าด้วยความรู้สึกรังเกียจ  แต่ดวงหน้าสวยกลับตีสีหน้าให้ดูเป็นมิตรที่สุดเท่าที่เธอจะสามารถทำได้ “คึหึหึ เกรงใจจังค่ะ ดิฉันนั่งตรงนี้ดีกว่า”  มุคุโร่เหยียดยิ้มหวานตอบและทรุดนั่งตรงข้ามอีกฝ่าย  ทำเอาไกโดเกาหัวล้านเหม่งและหัวเราะแห้งๆแก้เก้อ

 

 

 

 

“กินอะไรไหมหนู..ไหนๆก็มาถึงนี่แล้ว”    ไกโดถาม  ร่างเพรียวรีบส่ายหน้าปฏิเสธทันทีเพราะยังไงสถานที่แบบนี้ และไหนจะเคยมีประสบการณ์กาแฟนรกของไอ้เผือกนั่นอีก    ทว่า…ดูเหมือนชายร่างท้วมทำเป็นมองไม่เห็นท่าทางของอีกฝ่าย และสั่งเครื่องดื่มกับบาเทนเดอร์    ซึ่งเธอจับฟังได้ว่า  เครื่องดื่มที่สั่งนั้น…คือไวน์!!

 

ไม่ทันไร…พนักงานเสริฟ์ทำหน้าที่แข็งขันมา ไวน์ราคาแพงกับแก้วสองแก้ววางลงบนโต๊ะในเวลารวดเร็ว ชนิดว่าใช้เส้นเจ้าของธุรกิจชัดๆ  ไกโดบรรจงเทไวน์ลงแก้วสองแก้วในปริมาณเท่กันก่อนจะยื่นมาให้เด็กสาวตรงหน้า

“นี่จ๊ะหนูน้อย..ถือว่าเป็นของขวัญต้อนรับละกันนะ”  มุคุโร่มองไวน์ในมือป้อมด้วยสายตาลังเล  ก่อนจะตัดสินใจรับมันมาเพราะมิอาจปฏิเสธได้  แต่….

 

 

 

“คึหึหึ รู้สึกเป็นเกียรติจัง แต่ดิฉันแพ้แอลกอฮอล์ คงต้อง…ขอลาไวน์แก้วนี้นะคะ”   ปากอิ่มขยับยิ้มหวานเย้ายวนพูดโกหกเพื่อหลีกเลี่ยงการดื่มของเหลวสีม่วง   ไกโดเลิกคิ้วสูง ถึงจะตีหน้ายิ้มแต่ตาสองสีกลับสังเกตเห็นว่า มุมปากหนานั่นกระตุกขึ้นไม่พอใจการกระทำของเธอออกมาชั่วแว๊บนึง  “ฮ่าๆๆ น่าเสียดายจัง อุตส่าห์คิดว่าโชคดีมีเพื่อนดื่มแก้เหงาเป็นเด็กสาวสวยแท้ๆ”   เจ้าของผับบาร์ยกไวน์ขึ้นดื่มทั้งรอยยิ้มเสแสร้งพอๆกับของร่างบางนั่งอยู่ตรงข้ามเขา

 

 

 

 

 

นัยน์ตาสองสีกวาดมองไปรอบๆตัว สอดส่องมองหาเรือนผมสีขาวชี้ไม่เป็นทรง…อาจารย์ที่ปรึกษาของห้องโกคุโย

ทว่า…กลับไม่เจอเลยซักนิด…

 

 

-หายไปไหนนะ?-

 

 

คิดแล้วก็ใจว่าวุ่น..เสียจนอกซ้ายเต้นแรง   นัยน์ตาอัญมณีต่างสีรู้สึกว่าขอบตาของเธอเริ่มร้อนผ่าวจวนเจียนร้องไห้อย่างไร้สาเหตุ  จนตัวเธอทนไม่ไหว..หยาดน้ำตาไหลรินออกมาอาบพวงแก้มใส

หนุ่มวัยกลางคนเกือบเป็นตาเฒ่าในไม่ช้าชะงักการลิ้มรสไวน์มามองเด็กสาวหน้าสวย ทั้งสีหน้าตกตะลึงและประหลาดใจในเวลาเดียวกัน   “แม่หนู!!เธอร้องไห้ทำไม?”

 

 

มุคุโร่สะดุ้งตื่นจากภวังค์  นิ้วบางรีบปาดเช็ดน้ำตาออกอย่างลวกๆ พลางยิ้มกลบเกลื่อนทันที

“คึหึหึ  แสงมันเยอะเลยแสบตาค่ะ”

 

ไกโดมุ่นคิ้วลงหน่อยๆ  มือหนาอีกข้างล้วงไปหยิบเอาผ้าเช็ดหน้าใต้สูทสีเงินออกมาให้สาวผมไพลินมัดแกละ

“ถ้างั้น เช็ดน้ำตาหน่อยนะ  ใบหน้าน่ารักของหนูไม่เหมาะกับน้ำตาหรอก”  ไกโดพูดอย่างอ่อนโยน

 

 

 

นัยเนตรสองสีจับจ้องผ้าเช็ดหน้าสีขาวสะอาดในมืออีกฝ่ายครู่หนึ่ง ก่อนยื่นมือรับมันมาซับน้ำตาบนหน้า

“ขอบคุณนะคะ…คุณ…ไก…”  ภาพชายชราร่วงท้วมเบลอลงเรื่อยๆจนมองไม่ชัด  มุคุโร่รู้สึกแขนขาชาไปหมดขยับตัวไม่ได้    เปลือกตาหนักอึ้งเสียจนเธอทนไม่ไหวที่จะฝืนร่างกายให้ตื่นตัวอีกต่อไป

 

 

 

โครม!!!!!!!!

 

 

 

ร่างเพรียวล้มลงไปนอนฝุ่บกับโต๊ะ  บอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำชักสีหน้าตื่นตระหนก   หนึ่งในห้าคนรีบวิ่งเข้ามาจับชีพจรตรงต้นคอระหงนานสองนาน  ก่อนจะละมือออกจากผิวเนียนละเอียดนั่น  “สลบไปแล้วครับนายท่าน..”

ไกโดแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ออกมา  ดวงตาสีดำเล็กจ้องมองดวงหน้าสวยโฉบเฉี่ยวยิ่งกว่าอิสตรีที่เขาเคยพบเจอ  รูปร่างสมส่วนเข้ากับชุดนักเรียนของหญิงสาว ผิวขาวเนียนอมชมพูสะพรั่งดุจสีกลีบดอกซากุระ   กระตุ้นให้ส่วนตื่นตัวใต้กางเกงแสลตสีเงินขยายใหญ่จนปูดออกมาเด่นชัด  “หึหึหึ  นังเด็กนี่…คงคาดไม่ถึงสินะว่าฉันจะใส่ยาสลบไว้ในผ้าเช็ดหน้า”    บุรุษเจ้าของผับใหญ่ลุกขึ้นยืนจากโซฟา เอามือล้วงกระเป๋ากางเกง   นัยน์ตาสีดำมองลูกน้องของเขาไม่พูดอะไรเป็นอันเข้าใจกันดี

ร่างสูงที่จับชีพจรมุคุโร่พยักหน้า ก่อนใช้วงแขนแกร่งโอบอุ้มร่างเบาหวิวของหญิงสาวผมไพลินมัดทวินเทล เดินตามแผ่นหลังผู้เป็นนายหายไปในมุมมืด…โดยไม่มีใครในผับล่วงรู้ได้เลยว่าชะตากรรมของนักเรียนสาวผู้นี้จะเป็นเช่นไร

 

 

 

 

TBC

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s