[ฟิคคริสสิง]วิลาวัณย์/Special : Jinx 4

[ฟิคคริสสิง]วิลาวัณย์

Pairing : สิงโต x คริส(c)

Rate : age of coming , romantic, gender bender

Story : blood_hana

*ฟิคนี้เคะเป็นสาย C หรือ Gender bender หรือสลับเพศ หากรับไม่ได้กรุณาปิดหน้าต่างลง

แฮชแทคเรื่อง #น้องวิลาวัณย์

+++++++++++++++++++++++

 

 

Jinx 4

 

​​​​​​

“สวัสดีครับ คุณสิงโต”

เข้าบริษัทคราวนี้ต่างจากวันแรก นับจากหลังตรุษจีนเป็นต้นไป บุญรอดเกษียณอายุแล้วส่งไม้ต่อให้สิงโตขึ้นสู่ประธานบริษัทหลักทรัพย์ RR Smart อย่างเป็นทางการ ด้วยอายุอานามก็ถึงเวลาแล้วที่พ่อควรได้พักไปท่องเที่ยวรอบโลกตามฝัน ปล่อยให้ลูกชายบินเดี่ยวไปอย่างอิสระในหน้าที่การงาน มือสีเข้มลูบขอบเก้าอี้ประธานบริษัทในห้องทำงานหรูสไตล์โมเดิร์นบนชั้น 40 อันเป็นชั้นสูงสุดและอยู่ตรงวิวที่สวยที่สุดของตึก กระจกบานใหญ่เห็นทัศนียภาพวิวเมืองกรุงเทพชัดเจน ทุกอย่างดูกระจ้อยร่อยไปหมดเมื่อมองออกไปจากที่สูง

 

ความรู้สึกในฐานะหัวเรือขององค์กร

 

ภาระที่ยิ่งใหญ่มักตามด้วยงานที่ตึงเครียดมากขึ้น สิงโตรู้ตัวเองดี ปลายปากกาของเขาต่อจากนี้สามารถสั่งคนในบริษัทไปซ้ายขวาได้หมด เพราะฉะนั้นลายเซ็นของเขาจึงมีค่ามาก คิดทำอะไรต้องถี่ถ้วนให้มากเข้าไว้เพื่อผลประโยชน์แก่บริษัท

“ชุ่ย” อย่าหาว่าโหดร้ายเลย มันน่าหงุดหงิดที่เห็นงานไม่สมบูรณ์แบบส่งเมลขึ้นมาหาเขาแล้วยังมีหน้าเอาเอกสารมาให้เซ็น ตีกลับแฟ้มที่เจอปัญหาแม้เพียงเล็กน้อยให้เลขาเอาไปส่งคืนพร้อมทั้งเมลตอกกลับไป เขาไม่ใช่พ่อ ไม่ได้ใจดีปล่อยผ่านโดยง่าย หากคิดจะมาขอผ่านไปทีล่ะก็คิดผิด

“บอกเมเนเจอร์ทั้งหมดนี้ให้ไปแก้มาให้ดีแล้วส่งกลับมาใหม่”

“ค่ะ สายหยุดจะเดินเรื่องให้นะคะ” เลขาหน้าห้องชื่อสายหยุดแบกแฟ้มกลับออกไป ประตูปิดสนิท สิงโตนั่งลงกับเก้าอี้เปิดเมลของตนไล่ดูงานที่ส่งเข้ามาใหม่ในช่วง 11 โมงเช้า

 

From : Perawat S.

 

“…..” ชื่อเมลบริษัทของแผนกวิเคราะห์หลักทรัพย์ เป็นชื่อจริงต่อด้วยตัวอักษรแรกของนามสกุลภาษาอังกฤษ รู้ทันทีว่าเป็นใคร ต่อให้เป็นวิลาวัณย์ก็เถอะ ถ้าหากทำไม่ดีล่ะก็ สิงโตก็ไม่ปราณีตีกลับเหมือนกัน

 

คลิ้ก!!

 

ผู้หญิงคนนั้น..วิลาวัณย์ในโลกจริงส่งเมลสรุปงานมาให้แล้ว หลังจากเปิดไฟล์ดูข้อมูลดังกล่าว คิ้วเรียวขมวดมุ่นเป็นปมคลายออก

 

ไม่เลว

 

ชมในใจ เธอทำออกมาดีมาก เขากวาดตาปราดเดียวก็เข้าใจ ตัวเลขก็ไม่ผิดมาถึงตาเขา ผลวิเคราะห์หลักทรัพย์แต่ละตัวโดยรวมกับแนวโน้มต่างๆ ชัดเจนดี ต้องทำงานแบบนี้สิค่อยน่าพอใจหน่อย แต่แล้วสิงโตก็เกิดติดใจอยากดูหลักทรัพย์ตัวนึงที่ยอดตกลงจากเดือนที่แล้วขึ้นมา เห็นทีต้องเมลกลับไปถาม

“…..”

หยุดพิมพ์..พับฝาโน้ตบุ๊คลง

ลงลิฟต์จากชั้น 40 มายังชั้น 14 ของวิเคราะห์หลักทรัพย์

 

อยากมาเห็นกับตา

 

“ค…คุณสิงโต!!”

คริส พีรวัสตกใจ ทำหน้าเหวอ ดูใจหายกับการที่เขามาแอบยืนดูจากข้างหลัง เขาก็แค่อยากเห็นว่าเวลาที่เธอตั้งหน้าตั้งตาทำงานเป็นยังไง

 

วิลาวัณย์ในโลกจริงอยู่อย่างไร?

 

เธอที่ทำงานออกมาได้ถูกใจเขา ไม่ทำให้หงุดหงิดงุ่นง่าน เธอคนนั้นตัดผมสั้นเซตเสย สวมแว่นทรงกลมยิ่งทำให้หน้าดูกลมกว่าเดิม วันนี้ก็ยังใส่เชิ้ตกับกางเกงห้อยป้ายพนักงานถ่ายหน้าตรงดูเผินๆชวนเข้าใจผิดหากไม่เห็นคำว่า Miss นำหน้าชื่อในป้ายพนักงาน

 

ตาไม่ฝาดจริง นิ้วมือยังไงก็ใช่ เสื้อผ้าคงเป็นเรื่องรสนิยมกระมั้ง 

 

“ผมอยากได้ตัวเลขของ APT ดึงเพิ่มให้ด้วย ขอย้อนหลังไป 3 ไตรมาส” สั่งงานตรงๆกับอีกฝ่ายทิ้งท้ายไว้ คล้อยหลังไปไม่นานได้ยินแว่วๆว่าหัวหน้าชื่อจุ๊ถึงกับกำชับให้คริสทำแล้วส่งให้เธอตรวจก่อน นี่แสดงว่าเมลที่ได้รับมาก่อนหน้านั้นคริสทำและตรวจทานเองทั้งหมดก่อนส่งมาหาเขา

 

ใช้ได้

 

สิงโตประทับใจอยู่ไม่น้อยในเรื่องการทำงาน รับรู้ว่าคริสก็ไม่ได้มีดีแค่ขาสวย ระหว่างที่ยืนรอลิฟต์ ห้องชงกาแฟไม่ไกลในชั้นมีผู้ชายแผนกไอที 2 คนคุยกัน

“รูปงานปีใหม่ได้แล้วนะ อยู่ในเพจบริษัท”

“น้องณี สะบึ้มโคตรๆ”

“โคตรชอบเลย แต่งเป็นนางแมวป่าเนี่ย”

สิงโตคาดเดาได้คร่าวๆ ว่าปีใหม่บริษัทปีที่แล้วน่าจะธีมแฟนซีปาร์ตี้

 

“เจอรูปพวกเราแล้ว ฮ่าๆ นี่ไงไอ้คริส”

 

ตอนแรกก็ว่าจะเข้าลิฟต์ ประตูก็เปิดรอแล้วด้วย คนข้างในไม่ทันอ้าปากถาม สิงโตโบกมือปฏิเสธ ลิฟต์จึงกดปิดลง

“เหมาะดี ชุดเกราะอัศวินหนาบึกๆเหมือนมัน”

“มึงรู้เปล่า ตอนไปเลือกชุดกับพวกมัน ไอ้คริสเอาแต่จ้องชุดเจ้าหญิงเอลซ่า” เพื่อนคนนึงเม้าส์ ผู้หญิงตัวสูงใหญ่ให้อีกคนฟัง

“จริงดิ มันจะมองไปทำไมวะหรือมันอยากใส่?”

“ใส่ไปก็ไม่สวย ถ้าสวยแบบน้องณีหรือน้องไอโกะก็ว่าไปอย่าง”

“ก็จริง มันอาจจะมีแฟนสาว อยากซื้อให้แฟนสาวใส่ตอนตีฉิ่งมั้ง”

“เออว่ะ ฮ่าๆๆๆ”

 

ผู้ชายมองเป็นขำ

 

“ดูอะไรกันคะพี่”

“รูปปีใหม่น่ะแมว”

ผู้หญิงอีกคนเข้ามาแจมดูด้วย

“คริสหล่อจังนะ เสียดายเป็นผู้หญิง”เธอบ่น น้ำเสียงนึกเสียดายแฝงอยู่ในนั้น

“มันเป็นทอมไปแล้วมั้งป่านนี้ 32 แล้วน่าจะตัดใจเลิกชอบผู้ชายแล้วล่ะ”

“ก็พูดไป น้องเขาเคยบอกชอบผู้ชายนะ” แมวแย้งทั้งเสียง..กลั้วหัวเราะ..

 

แม้แต่ผู้หญิงก็ขำ

 

“โอ๊ยย ใครจะเอามันแมว ใช่ไหมเจเค?”

และเจเคเพื่อนในแผนกของคริสที่จบจากคณะเดียวกัน ม.เดียวกันเดินผ่านมา แทนที่จะปกป้อง คำตอบที่ได้กลับเป็น..

 

“เออ”

 

ตามด้วยเสียงหัวเราะขำขันลับหลังหญิงสาวที่ไม่ได้รับรู้อะไรเลย นั่งทำงานงกๆในโต๊ะ ทั้ง 4 คนออกมาจากห้องกาแฟปะทะสายตากับประธานบริษัทพอดี

“อุ้ย! สวัสดีครับคุณสิงโต”

สิงโตจ้องเขม็ง จ้องนานมากจนลูกน้องขนลุก

“ว่างงานเหรอ?” เขาถามเสียงเย็นเชียบ

“ข..ขอโทษครับ/ค่ะ”

จรลีหนีไปทำงานก่อนโดนดุมากกว่านี้ ลิฟต์วนกลับมาอีกรอบ คราวนี้เดินเข้าลิฟต์กลับขึ้นไป เจอเลขาหน้าห้องเข้ามารายงานตารางนัดให้นายใหม่ฟัง

“เย็นนี้มีออกไปเซ็นสัญญากับบริษัท D นะคะ หลังจากนั้นเป็นนัดทานข้าวกับคุณชิดชัยต่อ สายหยุดจองโต๊ะตามที่คุณสิงโตสั่งแล้วค่ะ”

สิงโตพยักหน้ารับฟัง เขาดู Apple watch มีเวลาเหลืออีกสักพักก่อนถึงเวลารถผู้บริหารมารับ

“สายหยุด”

“คะ?”

“ผมแวะไปซื้อน้ำในร้านสะดวกซื้อนะ คุณรอรถตรงนี้ไปก่อน”

“ได้ค่ะ”

ชั้นล่างเป็นร้านกาแฟ ลงไปใต้ดินเป็นลานจอดรถกับโรงอาหารและร้านสะดวกซื้อขนาดกลาง เขารู้สึกกระหายน้ำเลยว่าจะแวะมาซื้อน้ำเปล่าสักขวดไปดื่ม ดันมีคนยืนขวางตู้แช่ ไม่ใช่ใครอื่น คริส พีรวัส พนักงานวิเคราะห์หลักทรัพย์

เขายืนนิ่ง มองเธอก้มเงยหยิบเครื่องดื่มใส่ตะกร้าบนพื้น ตะกร้าที่เต็มไปด้วยขนมสารพัดเยอะสิ่งไปหมด เธอก้มลงยกตะกร้าจนแขนสวมเชิ้ตสั่นระริก

“งานเสร็จแล้วเหรอ?” ตัดสินใจทักทาย คริสดูตกใจที่เจอเขา เธอตอบรับพร้อมอธิบายงานให้ฟัง สิงโตมองเครื่องดื่มหลากหลายและเยอะไปหมด นับผ่านๆน่าจะ 15 ขวดได้ ดูก็รู้ว่าไม่ใช่การซื้อตุน ไหนจะขนม ลูกอมนี่อีก มีคนฝากเธอลงมาซื้อแน่แต่ไม่มีใครคิดช่วยหิ้วของเลย

สั่นไปยันไหล่แล้ว.. สิงโตคิดพลางมองไหล่กว้างสั่นระริก ฝืนหิ้วตะกร้าจนต้องออกปากถามให้ช่วยถือไหม อย่างไรเสียเขาก็ผู้ชาย แรงกายย่อมเยอะกว่า

“….” อึกอัก ดูไม่ยอม ไม่สิ..ไม่กล้ามากกว่าแล้วก็ฝืนทนจนสิงโตหงุดหงิดพาลนึกไปตั้งแต่เรื่องไลฟ์เมื่อคืน

 

คนอย่างเธอมันยังไงกันนะ วิลาวัณย์

 

“เธอพูดออกมาตรงๆ มันยากรึไง?”

“หนักก็บอกว่าหนัก ทำไมต้องฝืน?”

ถามไปอย่างไม่สบอารมณ์ แค่พูดออกมา ช่วยถือหน่อยหรือถ้าเหตุผลเพราะเขาเป็นประธานบริษัทก็ถามนำให้แล้วแปลว่าไม่ถือสาเรื่องตำแหน่งงาน ยังจะอ้ำอึ้งอยู่ได้ ตาสีดำนิลจับจ้องฝ่ามือขาวขึ้นรอยช้ำแดงจากหิ้วของหนักชัดขึ้นไปทุกขณะ เลือกทนเพื่ออะไร?

“คุณสิงโตเป็นประธานนะฮะ” เธออ้างมาอย่างนั้น

“แล้ว?”

“คริสเป็น..ลูกน้อง”

มองดูก็รู้อีหรอบเดิม ไม่ตรงไปตรงมาสักอย่าง ทำตัวเหมือนน้ำท่วมปากตลอด มันทำไมกัน โลกจริงของวิลาวัณย์ถึงดูเป็นตัวตนที่ต่างจากที่เห็นในโลกออนไลน์

 

อยากฝืนเป็นแข็งแกร่ง?

แล้วไลฟ์โชว์ ทำอ้อนเพื่อ?

 

สุดท้ายก็ไม่สามารถอยู่ฟังได้ เก็บเรื่องข้องใจไป งานก็ต้องมาก่อนขึ้นรถไปทำงานคั่งค้าง หน้าที่ประธานบริษัทก็มี จะเสียงานเสียการเพราะผู้หญิงคนเดียวไม่ได้

 

.

.

.

 

“คุณสิงโตเป็นคนหนุ่มที่หัวไวมากเลยนะครับ เก่งจริงๆ” คนหนุ่มผิวสีเข้มยิ้มรับคำชม คุยกับคู่ค้าระหว่างกินมื้อเย็นเพื่อสังคม อาหารหรู เครื่องดื่ม ในร้านอาหารหรูในห้างโซนห้องส่วนตัวไม่วุ่นวาย

“ผมยังไม่อิ่ม สั่งเพิ่มได้ไหม?”

“แล้วแต่คุณชิดชัย ตามสบายเลยครับ” สิงโตผายมือไปยังเมนู ระหว่างรออีกฝ่ายสั่งอาหาร ได้มีเวลาพักหน้ากับสายตาบ้างด้วยการมองวิวหน้าต่างออกไปยังร้านตรงข้าม เป็นร้านขายของจุกจิกทั่วไปสำหรับซื้อไปใหเป็นของขวัญ

 

โลกกลมเกินไปแล้ว

 

ขนาดย้ายตัวมาห้าง สิงโตยังเจอคริสในร้านอยู่โซนนาฬิกา หากแต่จากสายตาของเธอเอาแต่จดจ้องเด็กสาว ม.ปลาย 2 คนที่ยืนอยู่โซนตุ๊กตา

 

หรือ..

ที่พวกนั้นนินทาจะ..จริง?

 

จู่ๆก็ห่อเหี่ยวใจขึ้นมาโดยไม่ทราบสาเหตุ สิงโตแอบวิตกกังวลว่าตัวเองอาจจะเป็นไบโพล่าร์ควรไปคุยกับหมอ ไม่เข้าใจเลย ถ้าเกิดคริสชอบผู้หญิงแล้วจะมาไลฟ์ให้ผู้ชายดูทำไม งงไปหมดแล้ว สับสนไปหมดแทนที่ชีวิตจะมีแต่เรื่องงานกับเรื่องอดิเรก เธอคนนี้ทำให้เขาต้องมานั่งคิดสงสัยนั่นนี่ไปหมด สงสัยยันตัวเองว่าจะจุ้นอยากรู้เรื่องของผู้หญิงที่ใช้ไอดีแฝงว่า วิลาวัณย์ ไปทำไม นั่งเสพหน้าคอมก็พอแล้วไหม

ตอนนี้เด็ก ม.ปลายออกจากร้านหลังวางตุ๊กตาเต่ายักษ์คืนชั้น คริสมองตามหลังเธอ 2 คนแต่ไม่ยักเดินตาม เธอหันซ้ายขวาๆ ซ้ำๆ ไปรอบตัว

 

ทำอะไร? สิงโตมุ่นคิ้วฉงน

 

คริสค่อยๆเดินทีละก้าวจากโซนนาฬิกา พอมีคนผ่านมา เธอก็รีบทำเป็นหยิบนาฬิกาลูกฟุตบอลมาดู คนผ่านไป เธอจึงวางบอล มองรอบตัวอีกครั้งต่อ พอปลอดคนก็รีบจ้ำอ้าวตรงไปยังโซนตุ๊กตา คริสหยิบตุ๊กตาเต่ายักษ์มาถือไว้

เธอกอดมัน

กอด เอาแก้มไถหัวเต่า

กอด นานเหมือนกันแต่กลับ..ไม่ซื้อและเลือกคว้าของชิ้นอื่นไปจ่ายตังค์ รอให้ร้านห่อของขวัญในระหว่างนั้นคริสยังมองตุ๊กตาเต่าเป็นระยะทั้งตาละห้อย

“….”

สุดท้ายก็ออกจากร้านไป ทิ้งตุ๊กตาเต่ายักษ์ไว้บนชั้นวาง..

 

หลงเข้าใจผิดมาตลอด

การมีอยู่ของวิลาวัณย์..เจตนาอยู่ตรงนี้

 

สิงโตเข้าใจทันที ชีวิตของ คริส พีรวัสต้องการอะไร เธอคือวิลาวัณย์ เธอเป็นแบบที่เห็นในไลฟ์ นั่นคือตัวตนที่เธออยากได้

 

ผู้หญิงคนนึง

 

ความน่ารักที่เห็นในไลฟ์ล้วนเป็นเรื่องจริง  ยอมรับว่าพอเห็นคริสกอดตุ๊กตา ทุกอย่างก็สว่างจ้าในหัวโดยพลัน

 

หมดสิ้นเรื่องสับสน

 

TBC

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s